است . - عدم توجه به مسائل لفظى با توجه به حفظ اصل معانى . - عدم بيان و تعرض به بحث‌هاى فلسفى ، تاريخى ، علمى و روايى ، چون ايجاز و خلاصه گويى كه مقصود ما از اين كتاب است ما را از بحث در آن موارد بىنياز مىكند ، به جهت پيروى كردن از قول خداى تعالى كه مىفرمايد : ( وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ) « 1 » ، ( همگى به ريسمان الهى تمسّك بجوييد و متفرق نشويد ) ، واجب است كه همه مسلمانان در اقصى نقاط عالم به قرآن تمسّك پيدا كنند كه آن ريسمان الهى و دستگيرهء محكم است و بنابراين ، هدف اين تفسير بيشتر محكم نمودن مسلمانان در تمسك به اين ريسمان الهى است در عالمى كه هر روز افكار و آراء و نظريات و مصالح گوناگون با هم در حال تنازع و كشمكش مىباشند ، و قرآن ( در امور بسيارى ) دستاويز محكمى است كه از آن جمله است : 1 - حفظ صفات الهى ، و خداى تعالى يگانه ، بىنياز ، بر پا دارنده ، قاهر ( چيره ) و آمرزنده ، خلق كننده ، روزى دهنده ، عالم و عادل است و همهء نامهاى نيكو از آن اوست و تمام صفات كمال و جمال و جلال شايستهء اوست . 2 - منزه دانستن خدا از هر عيب و نقصى مانند حادث بودن ، عاجز بودن و ستم كردن . 3 - دعوت به توحيد خالص و ناب از پليدى شرك و بت پرستى . 4 - بر انسانى كه جانشين و خليفهء الهى است واجب است با شرايط و مقارنت جانشينى و خلافتى كه انبياء هم بواسطه آن فرستاده شده‌اند ، هماهنگى و توافق داشته باشد . 5 - تأكيد نمودن بر شايستگى قرآن و سنّت براى همه زمانها و مكانها و تأكيد بر اينكه خداوند اراده كرده است كه بر مستضعفان زمين منت گزارد و آنها را پيشوايان و وارثان

--> ( 1 ) - سوره آل عمران ، آيه 103 .