افزون‌تر و رد ايرادات و قانع كردن پژوهندگان قرار گرفته است . از جمله اين فعاليت‌هاى علمى ، اثر ارزشمند عالم بزرگوار و محدث فقيه مرحوم آية اللَّه حاج شيخ على نمازى شاهرودى به نام « الاعلام الهادية الرفيعه فى اعتبار الكتب الاربعه » مىباشد . « 1 » البته ايشان از مجموعه آثار گران‌سنگ سنت به بحث و بررسى اعتبار و ارزش كتب اربعه پرداخته است . در اين مختصر ، برخى از ديدگاه‌هاى آن دانشمند فقيد را به اطلاع علاقه‌مندان مىرسانيم . اميد آن داريم كه بيان زوايايى از اين‌گونه آثار مورد بهره‌بردارى پژوهشگران قرار گيرد ، و پاسخ‌هايى قانع كننده به برخى پرسش‌ها داده شود . اثر مزبور مشتمل بر مقدمه‌اى كوتاه در معرفى كتب اربعه « 2 » و فصول پنجگانه‌اى در موضوعات مختلف و خاتمه‌اى در پاسخ به پرسش‌ها است كه چكيده‌اى از آن به شرح ذيل از نظر خوانندگان مىگذرد . فصل اول : منابع كتب اربعه و نحوه استفاده مؤلفان‌شان از اين منابع 1 - 1 . اصول اربعماة و كتب ديگر « 3 » اين كتب از مهم‌ترين مآخذ كتب اربعه مىباشند . و مهم‌تر از هر چيزى در اين مسئله ، قطعى و مسلم بودن صحت انتساب اين اصول به مؤلفانشان نزد اصحاب حديث و اهل علم مىباشد .

--> ( 1 ) . دربارهء شرح حال ، آثار و خدمات علمى و عملى ، و ويژگىهاى اخلاقى و عبادى مرحوم آية اللَّه نمازىشاهرودى ، بنگريد به مقدمهء جلد اول مستدرك سفينة البحار ، از آثار آن فقيد ، كه انتشارات جامعهء مدرسين قم ، آن را در ده مجلد به چاپ رسانده است . ( 2 ) . مقصود از كتب اربعه كتاب‌هاى كافى ، من لا يحضره الفقيه ، استبصار و تهذيب مىباشد كه در مذهب شيعه اثنىعشريه از زمان غيبت كبراى امام دوازدهم عليه السلام به عنوان محور احكام ، و معارف دينى و مذهبى مورد توجه و رجوع دانشمندان و صاحبنظران بوده است . كتاب كافى مشتمل بر اصول ، فروع و روضه در سال پايان غيبت صغراى امام زمان عليه السلام توسط محمد بن يعقوب كلينى جمع آورى و تدوين شده است . كتاب من لا يحضره الفقيه كه به صورت مختصر ( الفقيه ) از آن ياد مىشود ، تأليف شيخ صدوق محمد بن على بن الحسين ابن بابويه القمى در قرن چهارم هجرى مىباشد و دو كتاب تهذيب الأحكام و الاستبصار توسط شيخ الطايفه محمد بن الحسن الطوسى در قرن پنجم هجرى نوشته شده است . ( 3 ) . اصول ، جمع اصل است . اصل به مجموعه‌اى از احاديث گفته مىشود كه يكى از اصحاب ، از امام معصوم عليه السلام شنيده و ثبت كرده است .