بيروت به سال 1421 ق ، به چاپ رسيده است . « 1 » الشافى فى شرح الكافى از خليل بن غازى قزوينى ( م 1089 ق ) شامل شرح اصول و قسمتى از فروع الكافى تا اواخر طهارت به زبان عربى است . « 2 » تعليقات على الشافى فى شرح الكافى تعليقاتى است بر چاپ جديد شافى كه توسط عبدالحسين بن عبداللَّه مظفر نجفى انجام گرفته است . جزء اوّل آن در سال 1376 ق ، در نجف اشرف به چاپ رسيده است . « 3 » الصافى فى شرح الكافى از خليل بن غازى قزوينى ( م 1089 ق ) شامل شرح اصول ، فروع و روضه الكافى در 34 جزء به زبان فارسى است كه به فرمان شاه عباس دوم و طى بيست سال تلاش مداوم آن را به اتمام رسانده است . روش وى بدين گونه است كه ابتدا متن حديث را به عنوان « اصل » ذكر مىكند ، سپس با عناوين « شرح » به توضيح آن مىپردازد . « 4 » شرح فروع الكافى از خليل بن غازى قزوينى ( م 1089 ق ) از اوّل طهارت تا آخر صلات . « 5 » شيخ آقا بزرگ اين شرح را با همين عنوان جداگانه ذكر كرده است . دستيابى به پاسخ اين سؤال كه آيا اين اثر جزئى از دو شرح ديگر مولى خليل قزوينى است يا خود اثرى جداست ؟ نياز به تحقيق بيشتر دارد . شرح اصول الكافى از امير محمد معصوم قزوينى ( م 1091 ق ) كه تقريظ استادش ميرزا رفيعا نايينى بر آن است . « 6 » شرح روضة الكافى ( البضاعة المزجاة ) از محمد بن قارياغدى كه در سال 1098 ق ، نگارش يافته است و پر از فوايد رجالى و تراجم است . « 7 »

--> ( 1 ) . فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه آستان قدس رضوى ، ج 14 ، ص 295 ، ش 553 - 554 ؛ الذريعة ، ج 14 ، ص 24 و ج 13 ، ص 297 ؛ معجم مؤلفى الشيعة ، ص 381 . ( 2 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 5 - 6 . ( 3 ) . همان ، ج 13 ، ص 6 . ( 4 ) . ر . ك : همان ، ج 6 ، ص 145 و ج 15 ، ص 4 ، ش 17 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه آستان قدس رضوى ، ج 14 ، ص 319 - 335 ، ش 597 - 632 . ( 5 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 99 . ( 6 ) . همان ، ج 13 ، ص 100 ، ش 315 . ( 7 ) . همان ، ج 6 ، ص 182 و ج 10 ، ص 113 ، ج 13 ، ص 296 ؛ دليل المخطوطات ، ص 22 .