و در اين روز ، سنهء 681 ، وفات كرد در دمشق احمد بن محمد بن اربلى معروف به ابن خلّكان اشعرىِ شافعى ، صاحب تاريخ معروف . « 1 » و او از متعصّبين عامه و از احفاد يحيى برمكى است و وجه تسميه جدّ او به خَلِّكان - به فتح خا و تشديد لام مكسوره - آن است كه روزى بر اقران خود مفاخره كرد به مفاخر آل برامكه . با وى گفتند : « خَلِّ كانَ جَدّي كَذا وَنَسَبي كذا وَهكذا » ؛ يعنى بگذار كنار مفاخرت به جدّ و نسب خود ، بلكه مفاخر خود بگوى . چون شير به خود سپه شكن باش * فرزند خصال خويشتن باش إنّ الفَتى مَن يَقولُها أنا ذا * لَيسَ الفَتى مَن يَقولُ كانَ أبي شب بيست و هفتم شب مبعث است و از ليالى متبرّكه است و روايت شده كه آن شبى است كه بهتر است از براى مردم از آنچه آفتاب بر او مىتابد . « 2 » و عبادت در آن اجر شصت سال عبادت دارد . « 3 » و از براى اين شب مبارك چند عمل است : 1 . غسل ؛ چنان كه شيخ فرموده ؛ « 4 » 2 . زيارت حضرت امير المؤمنين ، كه افضلِ اعمال اين شب است ، چنان كه سيّد فرموده « 5 » و زيارت حضرت نيز در اين شب مناسب است ، چنانچه علّامه مجلسى

--> ( 1 ) . الوافي بالوفيات ، ج 7 ، ص 203 « قاضى القضاة شمس الدين بن خلّكان » . ولادت او 608 است . ( 2 ) . مصباح المتهجّد ، ص 813 . ( 3 ) . مصباح المتهجّد ، ص 813 . در روايت مصباح اعمال خاصى از آن منظور شده است . ( 4 ) . مصباح المتهجّد ، ص 814 ؛ اقبال الأعمال ، ج 3 ، ص 272 ، باب 8 ، فصل 99 . ( 5 ) . اقبال الأعمال ، ج 3 ، ص 265 ، باب 8 ، فصل 93 .