است كه حريرى نسج بر منوال او نموده . « 1 » وَلَه الرسائل البديعة وَالنظم المليح ، فمن رسائله : الماء إذا طال مكثه ظهر خبثه و إذا سكن متنه تحرك نَتَنُه و كذلك الضيف يسمح لقاؤه إذا طال ثواؤه و يثقل ظلّه إذا انتهى محلّه ، « 2 » وقلت : ويقرب من هذا المعنى قول الشاعر بالفارسيّة : ميهمان گرچه عزيز است ولى همچو نَفَس * خفه مىسازد اگر آيد و بيرون نرود روز دوازدهم در اين روز ، سنهء 643 ، وفات يافت در دمشق ، ابوالحسن على بن محمد مقرى ، نحوىِ شافعى ، ملقّب به علم الدين سخاوى « 3 » شارح قصيدهء شاطبيّه در قرائت است . « 4 » روز چهاردهم در اين روز ، سنهء 505 ، وفات كرد ابو حامد محمد بن محمدِ غزّالىِ طوسىِ شافعى ، صاحب احياء العلوم . « 5 » و سنين عمرش در وقت وفات به پنجاه و چهار رسيده بود ، چنانچه شاعر گفته :

--> ( 1 ) . وفيات الأعيان ، ج 1 ، ص 127 ، ش 52 « بديع الزمان الهمذانى » . ( 2 ) . وفيات الأعيان ، ج 1 ، ص 128 ، ش 52 « بديع الزمان الهمذانى » . ( 3 ) . سخاوى منسوب است به سخا از اعمال مصر . ( منه ) ( 4 ) . الوافي بالوفيات ، ج 22 ، ص 43 ، ش 3 « علم الدين السخاوي الشافعي المقري النحوي » ؛ نيز رك : بغية الوعاة ، ج 2 ، ص 160 - 162 ، ش 1768 . ( 5 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 19 ، ص 343 ، ش 204 « الغزالى » .