و به كوفه آمد و مختار را بكشت ، چنانچه در 14 ماه رمضان به آن اشاره شد ، پس كوفه را تحت تصرّف در آورد و پيوسته در صدد جمع جنود و جيوش بود تا در سنهء 72 عساكر خود را جمع نموده به دفع عبدالملك ابن مروان به جانب شام حركت كرد . عبدالملك نيز با لشكرى عظيم جنگ او را آماده شده و به جنگ او بيرون شد و در اراضى مِسكن - به كسر ميم « 1 » - كه موضعى است بر نهر دجيل قريب به بَلَد كه يك منزلى سامره است ، تلاقىِ دو لشكر شد و حرب عظيمى فيما بين واقع شد و ابراهيم بن اشتر كه در لشكر مصعب بود در آن جنگ كشته گشت و سر او را ثابت بن يزيد غلام حُصَيْن بن نُمَيْر جدا كرد و جسدش را به نزد عبدالملك حمل كردند ، پس ثابت هيزم جمع كرد و بدن ابراهيم را بسوزانيد و مسلم بن عمروِ باهلى نيز در جملهء جيش مصعب بود و از كثرت زخم و جراحت هلاك شد . و مصعب نيز جراحات بسيار بر بدنش رسيد تا آنكه توانايى از او برفت و عبدالله بن ظبيان ضربتى بر او زد و او را بكشت و سرش را براى عبدالملك برد . عبدالمك سجده شكر به جاى آورد و هم عيسى پسر مصعب در آن حرب كشته گشت . پس عبدالملك امر كرد كه بدن مصعب و پسرش عيسى را در دير جاثليق دفن كردند و مصعب مردى صاحب جمال و هيبت و كمال بود . خطيب در تاريخ بغداد گفته كه قبر او « 2 » با قبر ابراهيم در مسكن واقع است . فقير گويد : اينك قبر ابراهيم كه مدفن بقيهء اعضا يا موضع قتل او است در اراضى مسكن در طريق سامره معروف است . و بالجمله ، عبدالملك بعد از كشتن مصعب اهل عراق را به بيعت خويش خواند . مردم با او بيعت كردند ، آنگاه به كوفه رفت و كوفه را تسخير كرده و داخل دارالإماره

--> ( 1 ) . در معجم البلدان ( ج 5 ، ص 127 ) گفته شده « مَسكِن » به فتح ميم و كسر كاف است . ( 2 ) . تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 106 ، ش 7093 .