روز هجدهم در اين روز ، سنهء 419 ، امام الحرمين متولّد شده « 1 » و در روز 25 ربيع الثانى مختصرى از حال او خواهد آمد . در اين روز ، وفات حضرت سجّاد عليه السلام بوده به قولى . « 2 » روز نوزدهم در اين روز ، سنهء 366 ، ركن الدوله حسن بن بويه امير عراق عجم ، پدر عضدالدولهء ديلمى در رى وفات كرد . « 3 » و او همان است كه ابوالفضل بن عميد قمىِ كاتب وزير او بوده و ابن عميد در علم فلسفه و نجوم و ادب ، اوحد عصر خويش بود و او را جاحظ ثانى مىگفتند و در حقّ او گفته‌اند : « بُدئت الكتابةُ بِعبد الحميد و خُتِمت بِابن العَميد » . « 4 » عبد الحميد كاتب مروانِ حمار و در ادبيت و بلاغت معروف بود و از اتباع ابن عميد اسماعيل صاحب بن عبّاد است و به ملاحظهء مصاحبت با او ، او را صاحب مىگفتند . و ابن عميد را استاد نيز مىگفتند ؛ وقتى صاحب به بغداد سفر كرد چون مراجعت نمود گفتند : بغداد چگونه بلدى بود ؟ گفت : « بغداد في البلاد كالأستاد في العباد » . « 5 »

--> ( 1 ) . مراد عبدالملك بن شيخ عبدالله جوينىِ شافعى ، استاد غزّالى است كه در 25 ربيع الآخر 478 وفات كرده است . وفيات الأعيان ، ج 3 ، ص 169 ، ش 378 « امام الحرمين » . ( 2 ) . بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 12 به نقل از مناقب ابن شهر آشوب . ( 3 ) . وفيات الأعيان ، ج 2 ، ص 119 ، ش 176 « ركن الدولة ابن بويه » : « وتوفى ركن الدولة ليلة السبت لاثنتي عشرة ليلةبقيت من المحرم سنة ستّ وستّين وثلاثمائة بالري » . ( 4 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 16 ، ص 137 ، ش 95 « ابن العميد » . ( 5 ) . معجم البلدان ، ج 1 ، ص 461 .