لطمه بر صورت خود زد و بر رو افتاد و غش كرد . « 1 » پس جناب امام حسين عليه السلام آب بر صورت او بپاشيد تا به هوش آمد و او را به كلماتى چند تسليت داد . پس از آن فرمود : اى خواهر من ! تو را قسم مىدهم و بايد كه به قسم من عمل كنى . گاهى كه من كشته شوم ، گريبان در مرگ من چاك مزنى و چهره خويش را به ناخن نخراشى و از براى شهادت من به ويل و ثبور فرياد نكنى . پس سيّد سجّاد عليه السلام فرمود كه پدرم عمّه‌ام را آورد و در نزد من نشانيد . « 2 » روايت است كه حضرت امام حسين عليه السلام در آن شب فرمود كه خيمه‌هاى حرم محترم را به يكديگر متصل كردند و بر دور آنها خندقى حفر كردند و از هيزم پر كردند كه جنگ از يك طرف باشد و دشمن نتواند متعرّض خيام حرم شود . « 3 » خدا داند كه آن خداپرستان در آن شب آخر عمرشان چه زحمت‌ها كشيدند از حفرِ خندق و جمع كردن هيزم و تحصيل آب براى وضو و غسل و شستن جامه‌هاى خويش كه كفن‌هاى ايشان بود و چه عبادت‌ها و تضرّعات و مناجات با قاضى الحاجات كه در آن شب به جا آوردند و پيوسته صداى تلاوت و عبادت از عسكر سعادت اثر آن نور ديدهء خيرالبشر بلند بود . و شايسته است كه شيعيان به آن سعادتمندان تأسى كنند و اين شب را به عبادت و تلاوت و گريه و اندوه احيا دارند . سيّد در اقبال از براى اين شب ، دعا و نمازهاى بسيار با فضيلت‌هاى بسيار نقل كرده ، « 4 » و از جمله ، چهار ركعت نماز است در هر ركعت حمد و پنجاه مرتبه توحيد « 5 » و اين نماز مطابق است با نماز امير المؤمنين عليه السلام كه فضيلت بسيار دارد و بعد از نماز فرموده : ذكر خدا بسيار كند و صلوات بفرستد بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و لعن كند بر دشمنان

--> ( 1 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 112 - 113 . ( 2 ) . الإرشاد ، ج 2 ، ص 93 - 94 ؛ بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 1 - 3 . ( 3 ) . الإرشاد ، ج 2 ، ص 94 . ( 4 ) . اقبال الأعمال ، ج 3 ، ص 45 - 50 ، باب 1 ، فصل 7 . ( 5 ) . اقبال الاعمال ، ج 3 ، ص 47 ، باب 1 ، فصل 7 .