پنجاه هزار درهم به يحيى ارث رسيد . يحيى آن اموال را صرف حديث كرد « 1 » و نظير او در اصحاب ما محمد بن مسعود عيّاشى است كه تمام تركهء پدرش را كه سيصد هزار دينار زر سرخ باشد انفاق بر علم و حديث كرد و خانه‌اش مثل مسجد ، از محدّثين مملوّ بود ، « 2 » يكى كتاب ، نسخه مىكرد و ديگرى مقابله مىنمود و ديگرى قرائت مىكرد و يكى ديگر تعليقه مىنوشت و هكذا . و زياده از دويست تصنيف كرده . از تلاميذ او است شيخ ابو عمروِ كَشّى صاحب رجال معروف كه شيخ آن را تلخيص فرموده است . روز بيست و چهارم بنابر اشهر ، روزى است است كه مباهله كرد رسول خدا صلى الله عليه و آله با نصاراى نجران « 3 » و پيش از آنكه خواست مباهله كند ، عبا بر دوش مبارك گرفت و حضرت امير المؤمنين عليه السلام و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام را داخل در زير عبا نمود و گفت : پروردگارا ! هر پيغمبرى را ، اهل بيتى بوده است كه مخصوص‌ترين خلق خدا بوده‌اند به او ، خداوندا اينها اهل بيت منند . پس ، از ايشان بر طرف كن شك و گناه را و پاك كن ايشان را پاك كردنى . پس جبرئيل نازل شد و آيهء تطهير در شأن ايشان آورد . پس حضرت رسول صلى الله عليه و آله اين چهار بزرگوار را بيرون برد از براى مباهله . چون نگاه نصارا بر ايشان افتاد و حقيقت آن حضرت و آثار نزول عذاب مشاهده كردند ، جرأتِ مباهله ننمودند و استدعاى مصالحه و قبول جزيت نمودند .

--> ( 1 ) . وفيات الأعيان ، ج 6 ، ص 139 ، ش 791 « الحافظ ابن معين » ( 2 ) . رجال نجاشى ، ص 350 - 351 ، ش 944 « محمد بن مسعود » . ( 3 ) . اقبال الأعمال ، ج 2 ، ص 354 ، باب 6 ، فصل 5 .