جعفر بن ابى جعفر منصور ، تسليم كردند . عيسى آن حضرت را در يكى از حجرات خانه خود كه نزديك به ديوانخانه بوده محبوس كرد « 1 » و مشغول فرح و سرورِ عيد گرديد . از يكى از كاتبان او كه نصرانى بوده نقل شده كه مىگفت : اين عبد صالح و بندهء شايسته خدا يعنى موسى بن جعفر عليه السلام در اين ايام كه در اين خانه محبوس بود چيزى چند شنيد از لهو و لعب و ساز و خوانندگى و انواع فواحش و منكرات كه گمان ندارم هرگز به خاطر شريفش آنها خطور كرده باشد . « 2 » مدت يك سال در بصره محبوس بود . پس آن جناب را به بغداد بردند و در نزد فضل بن ربيع حبس كردند . در اين روز ، سنهء 106 ، طاووس يمانى به مكه وفات كرد « 3 » و او يكى از فقهاء عصر خود بوده و روايت او مناجات حضرت سجاد را در حجر و گفت‌وگوى او با آن جناب معروف است و او از علماء عامه به شمار رفته ، اگر چه صاحب روضات او را از علماء خاصّه شمرده . « 4 » در اين روز ، سنهء 463 ، احمد بن على معروف به خطيب بغداد صاحب تاريخ بغداد وفات كرد « 5 » و او را حافظ مشرق مىگفتند ، چنانچه ابن عبدالبرّ صاحب استيعاب را حافظ مغرب ، و اتفاقاً هر دو در يك سال بمردند . « 6 »

--> ( 1 ) . عيون أخبار الرضا رحمه الله ، ج 1 ، ص 82 ، باب 7 ، ح 10 . ( 2 ) . عيون أخبار الرضا رحمه الله ، ج 1 ، ص 82 - 83 ، باب 7 ، ح 10 . ( 3 ) . وفيات الأعيان ، ج 2 ، ص 509 ، ش 306 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 141 ، ش 363 . ( 4 ) . روضات الجنات ، ج 4 ، ص 140 - 142 ، ش 363 « الشيخ ابوعبدالرحمان طاووس بن كيسان الخولانى الهمدانى اليمانى » . ( 5 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 18 ، ص 287 ، ش 137 « الخطيب » . تولد او 392 بوده است . ( 6 ) . سير أعلام النبلاء ، ج 18 ، ص 159 « ابن عبد البر » .