بوده ، چنانچه در غرّهء رجب به آن اشاره خواهد شد - إن شاء الله تعالى . در دارالسلام شيخ ما محدّث نورى است كه : ابن سيرين مؤدّب اولاد حجّاج بود و مىشنيد كه حجّاج ناسزا به امير المؤمنين عليه السلام مىگفت و انكار بر او نمىكرد و ليكن چون مردم لعن بر حجّاج كردند او از مسجد بيرون شد و گفت : طاقت نمى آورم كه شتم حجّاج را بشنوم . « 1 » روز دهم در اين روز ، سنهء 328 ، محمد بن على بن الحسين بن مُقْله ، كاتب مشهور وفات كرد . « 2 » و ابن مقله همان است كه با برادرش حسن ، خط را از كوفيت نقل كردند و على بن الهلال تهذيبِ آن نمود . و از براى ابن مقله وقايعى است از تكرار عزل و نصب او از وزارت در ايام خلفا و بالاخره راضى بالله دست او را قطع كرد و در پايان كار زبانش را نيز بريد و مدتى در حبس بود تا وفات يافت . « 3 » روز يازدهم در اين روز ، سنهء 703 ، سلطان محمود غازان خان وفات كرد « 4 » و او ميل تمام به تشيّع داشت ، ليكن ممكن نشد از اظهار آن تا آنكه برادرش سلطان محمد خدابنده

--> ( 1 ) . دار السلام ، ج 1 ، ص 147 ، منام فيه سوء حال حجّاج . ( 2 ) . وفيات الأعيان ، ج 5 ، ص 117 ، ش 698 « ابن مقله » . ولادتش پنجشنبه هفت روز مانده از شوال 273 بود ه است . در توضيح المقاصد ( ص 27 ) وفات ابن مقله را چهاردهم شوال گفته است . ( 3 ) . رك : وفيات الأعيان ، ج 5 ، ص 113 - 118 ، ش 698 « ابن مقله » . ( 4 ) . توضيح المقاصد ، ص 27 .