لطف اللّه بن محمّد مؤمن بن تاج الدين علي الخاكي « 1 » الشيرازي « 2 » عالم فاضل ، صالح عابد اديب ماهر معاصر « ح مل » و صاحب حواشى بر كافى و فقيه و تهذيب و حاشيهء كبيره بر تفسير جوامع الجامع تا سورهء قصص و رسالهء فارسيه در رياضى و حاشيهء بر لغز زبده و غيرذلك . لطف اللّه النيشابوري « 3 » كان له كتاب غاية المطلوب في الواجب و المندوب . كان معاصرا للأمير تيمور گوركان . توفّي سنة 810 رحمه اللّه « ض » . لنجر بن منوچهر بن كرساسف الديلمي « 4 » امير زاهد و برادرش ليالواكوش دو فقيه صالح مىباشند - « م » . ليث بن سعد بن ليث الأسدي شيخ أبو المظفّر ، نزيل زنجان « 5 » فقيه صالح ناظم ناثر ، صاحب كتاب الطهارة ، و كتاب الإيمان ، و الأمالى فى مناقب أهل البيت عليهم السّلام و روايات الأشج . روايت مىكند از او مفيد نيشابورى رحمه اللّه .

--> ( 1 ) . در امل الآمل « الخالى » ( 2 ) . در بعض منابع 1312 ذكر شده است ر . ك : معجم الرجال الفكر و الادب في النجف ، ص 393 ( 3 ) . نويسنده محترم كتاب مع موسوعات رجال الشيعه ، در ج 3 ، ص 445 مىنويسد : صاحب فوائد الرضويه در نقل اين ترجمه در حق صاحب عنوان ، اشتباه كرده است ، زيرا با مراجعه به قسم ثانى از أمل الآمل أواسط صفحه 223 ، ترجمه لطف اللّه ، جز ترجمه دو نفر وجود نداشته : يكى ترجمه لطف اللّه حويزى و ديگرى سيد لطف اللّه فرزند عطاء اللّه نيشابورى است و اين ترجمه مربوط به دومى است ( 4 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 224 ( 5 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 224 ؛ بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 262 ، ( فهرست منتجب الدين ) ؛ جامع الرواة ، ج 2 ، ص 33