نمايند . و لكن با اين همه در حله در خارج بلد در بستانى قبه‌اى است عاليه كه نسبت دهند آن قبر را به آن جناب « 1 » و زيارت مىكنند مردم آن را و به آن تبرك مىجويند و اين بعيد است اگر وفات در بغداد شده . و اللّه العالم . و پوشيده نماند كه : بنى طاووس در ميان علما جماعتى بودند از افاضل آل طاووس اشهر ايشان ، سيد جليل رضى الدين صاحب ترجمه است و آنچه در كتب ادعيه و زيارات و فضايل گويند مراد اوست . دوم : برادر او عالم نبيل و سيد جليل جمال الدين احمد كه در فقه و رجال يگانهء عصر بوده و مراد از « ابن طاووس » در كتب فقهيه و رجاليه اوست « 2 » . سيم : پسر او غياث الدين عبد الكريم بن احمد صاحب كتاب فرحة الغرى كه از اجلهء علما و يگانه روزگار بود در حفظ وجودت فهم . چهارم : پسر سيد عبد الكريم رضى الدين أبو القاسم على . پنجم : سيد رضى الدين على بن رضى الدين على بن طاووس صاحب كتاب زوائد الفوائد كه در اسم و لقب با پدر امجد خود شريك بوده . و كتاب زوائد الفوائد او همان كتاب است كه علّامهء مجلسى رحمه اللّه در زاد المعاد حديث مشهور در نهم ربيع را كه در باب هلاك بعضى اعداء اللّه از احمد بن اسحاق قمى روايت شده از آن كتاب نقل كرده ، و آن حديث طولانى است و مشتمل است بر نام‌هاى بسيار از براى آن روز شريف و من آن كتاب شريف را در مشهد غروى زيارت كرده‌ام . و بالجمله : سادات بنى طاووس همه از اتقيا و اجلّا بوده‌اند . سدتم النّاس بالتقى و سواكم * سودته البيضاء و الصفراء علي بن نصر اللّه الجزائري « 3 » عالم فاضل جليل مشهور فقيه معاصر بوده با شيخ بهائى . زيد بهائه .

--> ( 1 ) . سيد حسن كاظمى در خاتمه كتاب تحية اهل القبور بما هو مأثور ، آن را قبر سيد على بن طاووس مىداند ( 2 ) . و نيز ر . ك : ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 76 ( 3 ) . امل الآمل ، ج 1 ، ص 208