علي بن موسى بن جعفر بن الطاووس الحسني الحسيني « 1 » السيد رضى الدين ابو القاسم الأجل الأورع الأزهد الأسعد قدوة العارفين و مصباح المتهجدين ، صاحب الكرامات الباهرة و المناقب الفاخرة طاووس آل طاووس السيد بن طاووس . قدّس اللّه سرّه و رفع في الملأ الأعلى ذكره . نسب شريفش در ترجمهء برادر اعزّش آسيد احمد گذشت . امر آن بزرگوار در زهد و عبادت و دعا و فقه و وثاقت و جلالت و ورع اشهر از آن است كه ذكر شود و أنا إذا مدحته كنت كمن قال لذكاء : ما أنورك ! و لخضارة : ما أغزرك ! و بس است در حق آن جناب مدايحى كه آية اللّه علّامه حلّى - رضوان اللّه عليه - از او فرموده در اجازهء بنى زهره « 2 » ، و آن‌كه آن جناب صاحب كرامات باهره و مقامات عاليه مجمع كمالات ساميه بوده ، حتى شعر و ادب و انشا ، « و ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء » . و از براى آن جناب است مصنّفات مشهورهء فايقهء نافعه از جمله رساله‌اى است در اجازات كه ذكر كرده در آن جمله‌اى از مؤلفات خود را كه از جملهء آنهاست : كتاب مصباح الزائر و جناح المسافر ، و كتاب فرحة الناظر ، و بهجة الخواطر ، و كتاب روح الأسرار و روح الأسمار ، و كتاب الطرائف « 3 » فى مذهب الطوائف ، و كتاب طرف من الأنباء و المناقب « 4 » فى التصريح بالوصية و الخلافة لعلى بن ابى طالب عليه السّلام و كتاب غياث سلطان الورى لسكان الثرى فى

--> ( 1 ) . در مورد ابن طاووس رحمه اللّه ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 205 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 358 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 325 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن هفتم ) ، ص 116 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 339 ؛ الاعلام ، ج 5 ، ص 178 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 7 ، ص 248 ؛ الذريعه ، ج 2 ، ص 49 ، ج 4 ، ص 189 ، ج 5 ، ص 129 ، ج 11 ، ص 59 ، ج 16 ، ص 73 ، ج 21 ، ص 135 و ج 25 ، ص 279 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « على » ، ص 125 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 310 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 603 ؛ مصفى المقال ، ص 297 ؛ المقابس ، ص 16 ، منتهى المقال ، ص 357 ؛ منهج المقال ، ص 239 ؛ نقد الرجال ، ج 1 ، ص 162 ؛ نامهء دانشوران ، ج 1 ، ص 162 ؛ ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 76 ؛ عمدة الطالب ، ص 19 ؛ لؤلؤة البحرين ، ص 235 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 467 ؛ و مقدمه آثار ارزندهء ايشان . و نيز ر . ك : سيد بن طاووس سورهء پرواز از عباس عبيرى ( 2 ) . معروف به اجازه كبيره است كه در سال 723 نوشته شده است ( 3 ) . اين كتاب ارزنده توسط آقاى سيد على عاشور تحقيق و توسط مؤسسهء اعلمى بيروت منتشر ، و توسط آقاى داود الهامى ترجمه و تحقيق و نگارش يافته و در بهار 1371 توسط دفتر نشر نويد اسلام ، در قم منتشر شده است ( 4 ) . اين كتاب با تحقيق آقاى قيس عطار و به وسيلهء مؤسسه پژوهش مطالعات عاشورا منتشر شده است