شعر : امام امم پادشاه نجف * سپهر كرم مهر اوج شرف سر سرورانِ هدايت نشان * چراغ دلِ « 1 » رهنماى جهان دلش كان « 2 » علم و كفش بحر جود * رخش آفتاب سپهر وجود به علم لدنى چنان شد عَلَم * كه حل كرد اشكال لوح و قلم ادا چون كنم وصفت اى مقتدا * كه وصف تو برتر بود از ادا كمال تو بىحدّ و غايت بود * ثناى تو را كى نهايت بود درود فراوان نثار تو باد * بر اولاد عالى تبار تو باد عبد العزيز بن محمّد بن عبد العزيز الإمامي النيشابوري أبو القاسم « 3 » شيخ اصحاب و فقيه ايشان ، صاحب تصانيفى در اصولين . روايت مىكند از او ، جدّ شيخ ابو الفتوح رازى . عبد العزيز بن نحرير بن عبد العزيز بن البرّاج « 4 » القاضي سعد الدين عز المؤمنين أبو القاسم ، وجه الأصحاب و فقيههم . چون در طرابلس قاضى بود او را قاضى لقب دادند ، و مدت بيست سال يا سى سال در آن‌جا قضاوت كرد . و از براى او مصنّفاتى است ؛ مانند مهذب ، معتمد ، موجز ، روضة ،

--> ( 1 ) . در حبيب السير به جاى « دل » ، « حرم » است ( 2 ) . در حبيب السير به جاى « كان » ، « شهر » است ( 3 ) . جامع الرواة ، ج 1 ، ص 459 ؛ بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 245 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 152 ( 4 ) . در مورد ابن برّاج ر . ك : بحار الأنوار ، ج 105 ، ص 241 ؛ رجال بحر العلوم ، ج 3 ، ص 60 - 63 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 156 ؛ تأسيس الشيعه ، ص 304 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 460 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 152 ؛ اعيان الشيعه ، ج 8 ، ص 18 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن پنجم ) ، ص 107 ؛ روضات الجنات ، ج 2 ، ص 202 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 224 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 408 ؛ الذريعه ، ج 5 ، ص 256 و ج 13 ، ص 178 و ج 23 ، ص 294 ؛ معالم العلماء ، ص 80 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 5 ، ص 262 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « ابن براج » ، ص 294 ؛ نقد الرجال ، ص 189 ؛ خاتمهء مستدرك ، ج 3 ، ص 36 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 480 ؛ بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 241 ؛ مقابس الانوار ، ص 8 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 10 ، ص 38 ، 39 ؛ منتهى المقال ، ص 181 ؛ مجمع الرجال ، ج 4 ، ص 93 ؛ لؤلؤة البحرين ، ج 4 ، ص 93 ؛ هدية الاحباب ، ص 50