سليمان بن الحسين « 1 » الصهرشتي أبو الحسن « 2 » عالم فاضل كامل فقيه جليل القدر ، تلميذ شيخ و سيّد صاحب تصانيف ؛ مانند كتاب المتعه ، و نوادر ، و قبس المصباح مختصر مصباح المتجهد ، و شرح نهاية شيخ . و بداية و تبيان در عمل شهر رمضان ، و إصباح الشيعه بمصباح الشريعة و تنبيه الفقه و غير ذلك . سليمان الطباطبائي النائيني اليزدي « 3 » سيد ورع فاضل از اجلاى علماى اواخر ، مرجع خاص و عام و ملجأ انام ، تلميذ ملا اسماعيل عقدائى و جناب شيخ جعفر كبير است و جلالت شأنش بسيار است . نقل شده كه ، در ايام عاشورا لباس سياه مىپوشيد و ابواب لذايذ و تمتعات را بر خود مىبست و شب و روز مىگريست و اطعام مىكرد مؤمنين را در آن ايام و خدمت مىنمود اهل عزا را به نفس نفيس خود و عمامه از سر برمىداشت و آستين‌ها بالا مىزد و بندها را مىگشود ، مثل مصيبت‌زدگان و وقتى بالاى منبر موعظه مىفرمود چون به روضه داخل شد به موضع مبكى آن رسيد گريه زياد كرد تا آن‌كه صبر و طاقتش تمام گشت به نحوى كه غش كرد و از منبر به زمين افتاد و شورشى عظيم در ميان مردم از مشاهدهء حال او برخاست . و كان وفاته - رضوان اللّه عليه - في أوائل العشر السادس من المائة الثالثة بعد الألف ، و ثلم في الإسلام بموته ثلمة عظيمة . گويند : مرحوم آسيد محمد باقر حجة الاسلام پيش از وفات او در خواب ديد كه

--> ( 1 ) . يابن حسن ( 2 ) . اعيان الشيعه ، ج 35 ، ص 306 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 129 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 56 ؛ رياض العلماء ؛ الكنى و الالقاب ، ج 2 ، ص 434 ؛ المقابس ، ص 12 ؛ منتهى المقال ، ص 153 ( 3 ) . براى مزيد اطلاع ر . ك : اعيان الشيعه ، ج 35 ، ص 330 ؛ روضات الجنات ، ج 4 ، ص 21 . آيت اللّه لاجوردى نوشته‌اند : طايفه‌اى در يزد هستند معروف به « سليمانى » كه از اخلاف اين سيد بزرگوار مىباشند و ايشان در اواخر سلطنت فتحعليشاه بوده و قاآنى شاعر شيرازى را در مدح اين بزرگوار قصيده‌اى است غرّاء كه مصرع اول آن اين است : اگر معاينه خواهى جمال يزدان را .