شرح الأسماء الحسنى ، و محاسبة النفس « 1 » ، و نهاية الأرب فى أمثال العرب ، و تلخيص مجمع البيان ، و صفوة الصّفات ، و شرح دعاء السّمات ، و فروق اللّغه ، و المنتقى فى العوذ و الرّقى ، و الحديقة الناضرة و النّحله ، و فرج الكرب ، و الواضحة فى شرح سورة الفاتحه ، و العين المبصره ، و الكوكب الدّرّى ، و تاريخ وفيات العلماء ، و ملقحات الدّروع الواقيه ، و مجموع الغرائب « 2 » و تعليقات بر كشف الغمّه ، و ارجوزه در ايّام شريفه كه مستحب است روزه در آن ، و قصيدهء فاخره در مدح امير المؤمنين عليه السّلام و صفات روز غدير « 3 » . والدش از اعاظم فقها بوده و برادرش شيخ احمد صاحب زبدة البيان در عمل شهر رمضان نيز عالم بوده و كفعمى در كتاب‌هاى خود گاهى از هر دو نقل مىكند . و در « ضا » حكايتى غريب نقل است ملخصش آن‌كه ، وقتى يكى از برزگرهاى جبل عامل ، زمين را گاو شخم مىكرد براى زراعت كردن كه ناگاه به سنگ بزرگى برخورد . آن را كند ، مرده‌اى را با كفن ديد كه مثل شخص مستوحش متحير سر از خاك برداشت و به طرف راست و چپ نظر كرد آن‌گاه گفت : مگر قيامت برپا شده ؟ اين بگفت و بيفتاد . آن شخص زارع نيز غش كرد و افتاد ! چون به هوش آمد تفتيش از حقيقت امر كردند ديدند بر روى آن سنگ نوشته بود : « هذا قبر إبراهيم بن علي الكفعمي » « 4 » . إبراهيم بن علي العاملي الجبعي « 5 » فاضل صالح ، شاعر اديب ، معاصر « ح مل » و صاحب رساله‌اى در اصول ،

--> ( 1 ) . اين كتاب با تحقيق آقاى فارس حسّون منتشر شده است ( 2 ) . مجموع الغرائب ، با تحقيق سيد مهدى رجايى ( 3 ) . در پايان اين قصيده آمده است : و هذى الصّفات و هذى النّعوت * لحامى الغرىّ الإمام الأمير بحقّك مولاى ! فاشفع لمن * أتاك بمدح شفاء الصّدور هو الجبعىّ المسيء الفقير * إلى رحمات الرحيم الغفور ( 4 ) . روضات الجنات ، ج 1 ، ص 22 ( 5 ) . امل الآمل ، ج 1 ، ص 29 ؛ اعيان الشيعه ، ج 2 ، ص 195 ؛ رياض العلماء ، ج 1 ، ص 19