لا يهمنا ذكره . من أراده فعليه بها « 1 » . الحسين بن أحمد بن الحسين « 2 » فقيه محدّث صالح . جد امّى سيد اجل فضل الله راوندى است . « م » . الحسين بن أحمد « 3 » بن خالويه بن حمدان الهمدانى الأصل ، البغدادى المنشأ و التحصيل ، و الحلبى المسكن و الخاتمة ، أبو عبد الله شيخ جليل نحوى لغوى أديب شاعر جامع فنون أدب و فضل ، مشهور ب « ابن خالويه » از فضلاى اماميه و عارفين به عربيت است ، و آل حمدان او را اكرام و احترام مىنمودند ، و از او استفاده علوم مىكردند ، و كتبى تصنيف كرده ، من جمله كتاب الآل « 4 » در امامت امير المؤمنين عليه السّلام است كه در آن مواليد و وفيات ائمه اثنى عشر عليهم السّلام را ذكر كرده ، و كتاب مستحسن القرءات و الشواذ « 5 » ، و كتابى در لغت ، و كتاب اشتقاق الشهور و الأيام « 6 » ، و كتاب الجمل فى النحو « 7 » ، و كتاب القراءآت « 8 » و كتاب ليس « 9 » و آن كتابى است كبير مبناى او بر ليس فى كلام العرب كذا و ليس كذاست

--> ( 1 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 89 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 233 و بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 224 ، ( فهرست منتجب الدين ) ( 2 ) . ثعالبى نام او را حسن ( ج 1 ، ص 88 ) و ابن قفطى ( ج 1 ، ص 324 ) نام پدرش را محمد ذكر كرده است ( 3 ) . دربارهء ابن خالويه ر . ك : رجال نجاشى ، ص 50 ؛ فهرست ابن النديم ، ص 92 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن چهارم ) ، ج 2 ، ص 105 ؛ اعيان الشيعه ، ج 5 ، ص 419 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 493 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 274 ؛ معالم العلماء ، ص 41 ؛ الاعلام ، ج 2 ، ص 248 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 2 ، ص 310 ؛ تاريخ التراث ، ج 8 ، ص 319 ؛ الذريعه ، ج 1 ، ص 37 ، ج 2 ، ص 101 ، ج 13 ، ص 264 ، ج 14 ، ص 86 ، ج 18 ، ص 39 و ج 20 ، ص 199 ؛ يتيمة الدهر ، ج 1 ، ص 136 ؛ طبقات ابن قاضى شهبة ، ص 263 ؛ بغية الدعاة ، ج 1 ، ص 519 ؛ انباه الرواة ، ج 1 ، ص 314 ؛ البلغه ، ص 90 ( 4 ) . ر . ك : نجاشى ، ص 67 ؛ معالم العلماء ، ص 41 ؛ معجم الادباء ياقوت ، ج 9 ، ص 204 ( 5 ) . نجاشى ، گويا اين كتاب از دست رفته باشد ( 6 ) . اين اثر به چاپ رسيده است ، كوتينگن ، 1854 م ( 7 ) . چاپ نشدهء مشهد ، ج 2 ، ص 994 ( 8 ) . كتاب البديع فى القراءات ، به كوشش آربرى ، بوداپست ، 1948 م . در يادنامهء گلدزيهر چاپ شده است ( 9 ) . اين كتاب براى اولين‌بار در 1893 - 1894 م . به شكل ناقص توسط درنبورگ در مجلهء « تحقيقات عبرى » و