خاندان نگفتى و به مدح ملوك اشتغال نكردى « 1 » چنان كه در همان قصيده‌اى كه مطلعش مذكور شد گفته : من غلام حيدر و آن‌گاه مداحى غير * خواجگان حشركى معذور دارندم در اين آن حسن نامم كه اندر مدح داماد نبى * مىكند بر طبع پاكم روح حسّان‌آفرين پس قاضى نور الله اشعار بسيارى از او كه در مدح امير المؤمنين عليه السّلام و اهل بيت طاهرهء او عليهم السّلام است نقل كرده از جمله گفته : و له أيضا فى مدح إمام الإنس و الجن على بن موسى الرضا . عليه التحية و الثناء : دوش چون دور شب تيره به پايان آمد * نوبت زمزمهء مرغ سحرخوان آمد چشم جان از دم مشكين صبا روشن شد * گويى از مصر ، نسيمى سوى كنعان آمد چه عجب بوى بهشت از دم بادى كه در او * اثرى از شرف خاك خراسان آمد شرف خاك خراسان همه دانى كه ز چيست ؟ * زان كه در خطهء او روضهء رضوان آمد مشهد پاك معلّاى امام معصوم * آن‌كه خاكش ز شرف افسر كيوان آمد آن‌كه در گلشن مهرش ز سر شرط ادب * دست فراش صبا مجمره‌گردان آمد ز آن‌كه در حضرت جاهش ز پى قدر و محل * پر طاووسِ فلك مروحه‌جنبان آمد

--> ( 1 ) . تذكرة الشعراء ، ص 223