شهر اصفهان آمده ، هواى مدرسهء صدر و عزّت علم را قدر دانسته ترك شغل مرجوع را نموده و تعلّم حكمت و فقه و رياضت را پيشه گرفته و به تجرد و تحفظ مراتب خود ساعى شده و در علم و عمل به جايى رسيد كه از اقطار بلاد به حوزهء درسش آمدند « 1 » و قريب هشتاد سال عمر نمود هيچ‌گاه كلاه‌پوست را به عمامه تبديل ننمود ، مگر در امامت جماعت كه شال بر سر مىپيچيد ، و اين احقر در سنهء 1319 - كه از حج بيت الله مراجعت كردم - به اصفهان رسيدم ، ( چنان به خاطرم مىرسد كه به آن مدرسه رفتم ) آن مرحوم را ديدم كه با كلاه‌پوست در يكى از حجرات نشسته و فضلا بر دور او احاطه كرده‌اند و مشغول تدريس است . در سنهء 1328 رحلت فرمود « 2 » .

--> ( 1 ) . نام انبوهى از خوشه‌چينان خرمن دانش استاد در كتاب زندگانى حكيم جهانگير خان قشقايى از ص 84 به بعد ثبت شده است ( 2 ) . آن مرحوم در اصفهان ضلع شمالى گلزار شهداى اصفهان در خيابان فيض در تكيهء آقا سيد محمد ترك ، مدفون است