مجلسى رحمه الله اين حديث را در عاشر بحار « 1 » از « مل » - كه كامل الزياره باشد - نقل كرده بدون مقدمه و ذكر سند مزاحم ، لهذا شخص در كلمهء « و قال مزاحم بن عبد الواحد فى حديثه » كه در بين حديث است متحير مىماند كه اين كلمه چيست در سند كه داخل نبود و چيزى هم بر او معلوم نخواهد شد ، مگر مراجعه كند به اصل كتاب و اين مطلب را بفهمد « 2 » . جعفر بن محمّد بن جعفر بن [ محمّد ] ( هبة الله ) بن نماء الحلّي ، نجم الدين « 3 » شيخ عالم فقيه جليل القدر . از فضلاى اجلّه و كبراى دين و ملّت ، صاحب مثير الأحزان « 4 » معروف به مقتل ابن نما و كتاب شرح الثّار فى احوال المختار « 5 » است . و آن جناب و پدر و جد و جد جدش تمامى از علما و فضلا مىباشند و خود او از مشايخ آية الله علّامه [ حلّى ] - رفع الله مقامه - است . حكى العلّامة الحلّى رحمه الله في كشف اليقين حكاية تدل على علوّ منزلة هذا الشيخ و رفع منزله قال رحمه الله : و كان بالحلّة أمير ، فخرج يوما إلى الصحراء ، فوجد على قبّة مشهد الشمس طيرا ، فأرسل عليه صقرا يصطاده ، فانهزم الطير منه ، فتبعه حتى وقع في دار الفقيه ابن نما ، و الصقر يتبعه ، حتّى وقع عليه ، فانسحب « 6 » رجلاه و جناحاه و عطل ، فجاء بعض أتباع الأمير ،

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، چاپ سنگى ، ج 8 ، ص 13 ( 2 ) . خاتمهء مستدرك ، ج 3 ، ص 248 ( 3 ) . در مورد ابن نما ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 56 ؛ روضات الجنات ، ج 2 ، ص 179 ؛ ريحانة الادب ، ج 11 ، ص 256 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « ابن نما » ، ص 358 ؛ الذريعه ، ج 1 ، ص 369 و ج 23 ، ص 192 ؛ رياض العلماء ، ج 1 ، ص 111 و 376 ؛ بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 18 و 34 ، ج 104 ، ص 29 و ج 107 ، ص 56 ، 62 ، 94 و . . . ؛ لؤلؤة البحرين ، ص 273 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 2 ، ص 108 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن هفتم ) ، ص 31 ؛ تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 81 ، 223 و 228 ؛ سفينة البحار ، ج 2 ، ص 614 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 442 ؛ الجامع فى الرجال ، ج 1 ، ص 413 ؛ هدية الاحباب ، ص 94 ؛ ايضاح المكنون ، ج 2 ، ص 428 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 3 ، ص 150 ( 4 ) . اين كتاب اخيرا ( 1406 ق . ) به كوشش مؤسسهء امام المهدى - عجل الله تعالى فرجه - قم به چاپ رسيده است و در سال 1318 ق . به شكل سنگى همراه با قرة العين فى أخذ ثار الحسين عليه السّلام در تهران و در 1326 ق . همراه با مقتل ابو مخنف و اللهوف در بمبئى و در 1369 ه . ق . در نجف با مقدمهء عبد المولى طريحى چاپ شده است ( 5 ) . علّامه مجلسى آن را در بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 346 - 387 آورده است و جداگانه نيز با تحقيق آقاى فارس حسّون كريم چاپ شده است ( 6 ) . در اصل : « فتشنّجت » است . ر . ك : كشف اليقين فى فضائل أمير المؤمنين عليه السّلام با تحقيق على آل كوثر ، ص 478