معظم‌له از مشايخ بسيارى از بزرگان در روايت بوده است . آثار علمى كارنامهء مكتوب شيخ عباس قمى اين دانشور فرزانه و محدّث بزرگوار بسى پربرگ و پربار است و بيش از يكصد اثر « 1 » از او به يادگار مانده است كه از اتقان و استحكام خاصّى برخوردار است . شيخ عباس قمى در نگاه ديگران دانشمندان و بزرگان علم و عمل به فراخور شناختى كه از اين عالم برجسته داشته‌اند ، به توصيف وى پرداخته‌اند : مرحوم علامه شيخ آقا بزرگ تهرانى درباره دوست صميمى و هم درس و هم حجره‌اى دانشمند خود مىنويسد : من سه سال جلوتر از محدّث قمى به نجف اشرف وارد شدم ، و دو سال زودتر از ايشان به حوزهء درس محدّث نورى راه يافتم ، از همه عالمان بيشتر ، با محدّث قمى مأنوس و محشور بودم و مدت‌ها در حجره يكى از مدارس علمى نجف اشرف ، زندگى مىكرديم ، در اين مدت او را انسانى نمونه ، كامل ، دانشمند و فاضل يافتم . و به راستى كه عنصرى ارزشمند ، پرواپيشه ، فروتن ، خوش‌اخلاق ، پارسا . . . و سليم النفس بود . . . او همواره مشغول نوشتن بود ، عشق فوق العاده‌اى به نوشتن و تحقيق و تدوين داشت به‌طورى كه هيچ امرى نمىتوانست او را از اين كار باز دارد ، تا اين‌كه پس از مراجعت از سومين سفر روحانى حج بعضى از علما از معظم‌له خواستند تا براى تحكيم و گسترش حوزه علميه قم در كنار آية اللّه العظمى شيخ عبد الكريم حائرى بماند ، او اجابت كرد و در قم ماند و از اصحاب آية اللّه حائرى رحمه الله بود و به‌عنوان يكى از ياران مخلص و باوفاى او خوانده مىشد . « 2 »

--> ( 1 ) . مفاخر اسلام ، ج 11 ( 2 ) . نقباء البشر ، ج 3 ، ص 998 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 298