مقام اخلاص كيشى نسبت به حضرت سيد الشهداء - ارواحنا فداه - و در اقامهء مصيبت و تعزيت و سوگوارى آن مظلوم بىاختيار بوده به نحوى كه در بالاى منبر از شدّت گريه غش مىكرده و بىاختيار عمامه بر زمين مىزده و گريبان چاك مىكرده و نقل شده كه ، در روز عاشورا لباس خود را از بدن مىكند و لنگ مىبست و خاك بر سر مىريخت و گل به بدن مىماليد و به همان هيأت بر منبر مىرفت . و گويند : آن مرحوم از كتب حديث و علميه زياد احترام مىكرد به نحوى كه تهذيب شيخ طوسى و نحو آن را هروقت كه برمىداشت مانند كلام الله مىبوسيد و بر بالاى سر مىگذاشت و مىگفت : كتب اخبار مانند قرآن محترمند . و بالجمله : در حب اهل بيت عليهم السّلام رتبتى رفيع داشت و در تعصب شريعت مقدسه مقامى منيع . در سنهء 1286 در تهران وفات كرد . جنازه‌اش را به عتبات عاليات حمل كردند و در جوار سيد مظلومان عليه السّلام او را به خاك سپردند . إلياس بن [ محمّد بن ] هشام الحايري « 1 » عالم فاضل جليل ، روايت مىكند از شيخ ابو على ابن شيخ طوسى رحمه الله . أمير كابن أبي اللحيم « 2 » بن أميرة المصدري العجلي « 3 » شيخ فقيه مناظر حاذق ثقه ، استاد شيخ جليل ، رشيد الدين عبد الجليل الرازى ، و صاحب تصانيف است در اصول و غيره .

--> الاعيان سيد محسن امين در اعيان الشيعه فرموده : دربندى ، در مؤلفات نقليّهء خود بسيارى از اخبار واهى را نقل كرده كه عقل باور ندارد و از نقل هم بر آن دليلى نيست . طبق نقل علّامه روضاتى در زندگانى حضرت آيت الله چهار سوقى ، ص 170 . شاهدى مىنويسد : آقا سيد محمود كليشاوى ، اين كتاب را مختصر كرده است و حاج ميرزا حسين شريعتمدار تبريزى به نام انوار السّعاده فى اسرار الشهاده به فارسى برگردانده است ( 1 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 40 ؛ خاتمهء مستدرك ، ج 3 ، ص 19 ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 473 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ص 44 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 3 ، ص 231 ( 2 ) . در يكى از نسخه‌هاى امل الآمل « اللجيم » دارد ( 3 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 40 ؛ اعيان الشيعه ، ج 2 ، ص 491 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ص 33 ، التدوين فى أخبار قزوين ، ج 2 ، ص 316 ؛ ضيافة الاخوان ، ص 135