ودر مبحث هفتم قرة العيون 1 گويد : " في أن المجعول بالذات هو الوجود دون الماهية " . 3 - تشكيك وجود ، " في كونه مقولا بالتشكيك " 2 ودر مبحث چهارم قرة العيون گويد : " في أن الوجود مقول على أفراده بالتشكيك " 3 . 4 - تشخص وجود ، وى در مبحث هشتم قرة العيون 4 با نقل آراى مختلف در تشخص ، از تشخص وجود دفاع نموده است . و . . . 5 وى بسان فلاسفهء حكمت متعاليه در بخش الهيات بمعنى الأخص از استدلال صرف در شناسايى خداوند رو بر تافته وبه شناخت عرفانى روى آورده است : " فلا يمكن معرفته بذاته من طريق النظر ، وامكانه بالمشاهدة لو صح فإنها هو من طريق المجاهدة ، ولا يحصل الا لمن تجرد عن جلباب البون وعلائقة " 6 . ودر همين راستا باز شناسايى شهودي اى را معتبر مى داند كه دليل عقلائي آن را تأئيد كند ؛ لذا تفوه به آن كه حق تعالى لا بشرط مقسمى در وجود باشد ، را نفى مى كند . " ان المطلق مفهوم كلى ، لا يتحقق له في الخارج بما هو كلى ، و

--> 1 - مصدر 391 . 2 - شرح الإلهيات / 102 bb 3 - مصدر / 374 . وى در شرح الإلهيات / 103 fb فصل مشبعى در رد تشكيك ماهيات بيان كرده است . 4 - مصدر / 408 . 5 - وى در شرح فصل پنجم مقاله أول : " في الدلالة على الموجود . . . " در دو جاى ، لجام قلم را از شرح عبارات شيخ بركشيده وبخش مفصلى را به نگرش دربارهء وجود وآموزه هاى آن اختصاص داده است . 6 - شرح الإلهيات / 50 fb