اگر فاضلى هنرمندى را چشم بر اين كتاب افتد بى نصيب نباشد و ملامت نفرمايد « الفلاحه و الحراثه و الزراعه من قبيل واحد » پس از پايان فصل تازى فهرست ابواب كتاب را چنين مى آرد : باب اول : در بيان كردن اوقات كشتن غله و رز و درخت و حبوب باب دوم : در دانستن زمين نيك و بد و ميانه باب سوم : در رسوم زراعت غله و تخم و حبوب و نگاه داشتن تخمها از آفت باب چهارم : در كشتن درختان و تركيب كردن و آفتهاى آن زائل كردن باب پنجم : در رسوم كشتن پاليزها و تره زارها باب ششم : در حيلهايى كه ملخ و كرم را از كشت باز دارد و آفت برگ درختان و رزان را زائل كند باب هفتم : در علم رزبانى و باغبانى باب هشتم در حيلها كه متقدمان كرده اند در بازداشتن سرما و آفت يخچه از كشت و باغ و رز باب نهم : در دفع كردن پشه و مگس و زنبور و كيك و مور و موش باب دهم : در نگاه داشتن غله در انبار تا ديوچه در آن نيفتد باب يازدهم : در معرفت چهارپايان كه دهقانان را از دانستن آن گريز نباشد باب دوازدهم : در تفاريقات و نوادر از هر جنسى و نوعى در باب 11 مولف مى گويد « در تاريخ آل ناصر بوالفضل بيهقى آورده كه در غزو سومنات من حاضر بودم كه سلطان حصارى را در بندان كرده بود و به گرفتن نزديك آورده بعد از چهل روز زنى برهنه و مويها باز كرده بر بالاى حصار آمد به يك دست نقاره گرفته و به يك دست جاروب و جاروب را بر نقاره مى زد و در وى سلطان مى افشاند و سلطان در آن مى نگريست و اثرى و تكسرى در او پديد مى آمد تا تب گرفت بترسيد و از آنا جا برخاست » در باب 12 آرد « درازترين درختان به مدت عمر درخت زيتون است و سه هزار سال مى بدارد و به فلسطين باشد ديگر دار پرنيان خود مى رويد و او را تخم و نهال نباشد . . . اگر اديش بجوشانى و به موضع ( كه ) ايجاز ( كذا ) باشد ايحاز برنيايد و اگر ايحاز را بجوشى و آن آب را بر چوبى كنى كه او پيش باشد و برو مالى . . . » ؛ خط : نستعليق ، كاتب : بدون كاتب ، تا : قرن 11 ، جا : ؛ كاغذ : اصفهنى و برگهاى آخر فرنگى ، جلد : مقواى كرم رنگ با نقش جيبى مندرس عطف تيماج قرمز مندرس ، تعداد صفحات : 19 برگ ، 1 - 20 ، قطع : جيبى ، اندازه : 9 * 5 / 19 سم [ نشريه : 13 - 234 ] * كشاورزى / كشاورزى - فارسى kesavarzi 108 . قم ؛ مرعشى ؛ شماره نسخه : بدون شماره در 12 باب . ؛ خط : نسخ جلّى ، كاتب : على نقى بن محمد رضا ، تا : 1119 ق ، جا : مقبره ملاشاه محمد تبريزى ؛ ناشناخته . بدون