كنگره بزرگداشت مقدس اردبيلى ( 1375 ش : قم و اردبيل )
19
محقق اردبيلى ( فارسى )
يكى از آن اسفار مكارى با او همراه نبود و چون به بغداد رسيد يكى از اهل بغداد مكتوبى به اهل نجف نوشت و به او داد كه چون مراجعت نمايى اين مكتوب را به فلان شخص برسان پس او مكتوب را گرفت و در بغل خود ضبط نمود و در تمام راه كه از بغداد به نجف مىرفت پياده بود و بر مركب سوار نشد و مىفرمود كه از مكارى مرخص نشدهام كه با ثقل اين مكتوب بر مركب او سوار شوم . و ايضا نقل نمودهاند كه گاهى اراده كربلاى معلى مىنمود و چون به كربلا مىآمد در ذهاب و عود نماز را قصر و تمام هر دو مىكرد و مىفرمود كه چون طلب علم واجب است و زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام مستحب و سفر موجب تخفيف طلب علم مىشود لهذا دغدغه مىكنم كه مبادا سفر معصيت باشد و نماز را احتياطا تمام نيز مىكنم اى عزيز گوش بده و بشنو و آگاه شو كه احتياط علماى سلف در چه مرتبه بوده و اهتمام ايشان در مطالعه و فكر و اجتهاد و تصنيف به چه مثابه بوده كه هرگاه به زيارت حضرت امام حسين عليه السّلام كه از اعظم عبادات و افضل قربات و كم عبادتى ثوابش مانند ثواب آن است و در بعضى احاديث به لفظ وجوب نيز وارد شده با وجود آنكه در اثناى راه در ذهاب و عود و بعد از ورود منزل كتاب در پيش نهاده مشغول مطالعه و فكر بودهاند و باز به جهت آنكه در حضر كار بيشتر مىتوان كرد دغدغه حرمت سفر مىنمودهاند و اهل علم اين زمان اكثر اوقات خود را بديد و بازديد اهل دولت و اعيان با ضيافت و صحبت ايشان و منسوبان ايشان مىگذرانند و اصلا در خاطرها نمىآيد كه مأمورند به تحصيل علم و به جهت معرفت و عبادت مخلوق شدهاند نه به جهت صحبت و ضيافت ، و پيشوايان دين ترغيب نمودهاند به ترك لذات و شهوات و تحريص فرمودهاند در اجتناب از شبهات و بالجمله آن مرتبه كجا و اين مرتبه كجا تفاوت ره بين كه از كجاست تا به كجا . « 1 » * * * *
--> ( 1 ) . حدائق المقربين . مخطوط .