علمه ، و من قلّة التوفيق ان العبد بعد المفارقة عن خدمته قريبا من خمس و عشرين سنة ، و الطلب من اللّه الكريم ليلا و نهارا الوصول الى خدمته ، وصلت اليه فى الحضرة الشريفة الغروية على ساكنها الصلاة و التحية و كنت مريضا فى بعض تلك المدة ، و غافلا في البعض غير شاكر لتلك النعمة حتى فارقنى ، و ارجوا من اللّه الكريم ان لا يؤاخذنى ، بل يمن علىّ مرة اخرى بالتشرف الى صحبته و نيل اخذ الضرورى من هذا العلم و ساير العلوم الحقيقى الضرورى من جنابه بمحمد و آله ان اللّه ولى التوفيق و اهله ؛ فلعدم معرفة هذا العلم ما ذكرنا في هذه المسائل غير هذا ، لانه لا يستفاد من غيره . و لنذكرهنا ما استفدنا من خدمته مما فى قول الشارح ، و هو المشهور بين المتفقة ، بل الفقهاء أيضا : ان الاعتبار بالجدى . . . » شيخ آقا بزرگ طهرانى به تبع عبارت زبدة البيان در طبقات اعلام الشيعه ، قرن دهم ص 23 از الياس اردبيلى نامى به ميان آورده است : « الياس : خال المحقق ملا احمد اردبيلى ( م : 993 ) حكى عنه الملا احمد في زبدة البيان ص 37 [ ص 67 چاپ بهبودى ] في بحث القبلة عقيدته فى الجدى و القطب و وصفه بانّه لا نظير له اليوم في هذا العلم يعنى علم الفلك و الرياضى . » در تاريخ اردبيل و دانشمندان ج 1 / 124 و 125 به نقل از نزهة النواظر و بهجة المسامع ج 4 / 43 آمده : « شيخ الياس بن ابيه ، فاضل و دانشمند معروف ، در جميع علوم به وى مراجعه مىنمودند ، مخصوصا در علم هيئت و هندسه و ساير فنون رياضيات سرآمد عصر خويش بوده ، همايون شاه تيمورى از وى دعوت نموده و وى دعوت او را پذيرفته از سفر عراق به كابل رفته و در آنجا ملاقات نموده‌اند ، همايون شاه مقدم او را غنيمت شمرده جوايز و هداياى زيادى به وى عطا نموده از آن جمله قسمتى از اراضى حاصلخيز را از نواحى موهان از شهرهاى « اوده » كه شامل دهات متعدد بوده به وى واگذار كرده و از مقرّبين خويش گردانيده . درّة التاج علامه قطب الدين رازى به وى قرائت نموده ، مورد رشك علماى محل واقع شده ، از آن جمله « اويس گواليرى » در وقت مباحثه و مناظره با