چنانچه در اوصاف آن حضرت مذكور است ، به‌خلاف ديگران . و ضرر نمىكند جمع و وعده به اتيان ؛ چرا كه جمع از براى تعظيم مىباشد و شايد كه ساير اهل بيت نيز داخل باشند و مىتواند بود كه قبل از نزول آيه ، حضرت به آن اوصاف نبوده باشد ، و غيرآن . ديگر آنكه بعد از نزول آيه ، كسى كه به اين اوصاف بوده باشد ، غير او ، پيدا نشده و اين بسيار ظاهر است . و از جملهء ادلّه ، خبر روز « غدير » است و شهرت آن نزد اهل حديث و اهل سنّت به مرتبه‌اى است كه انكار آن مثل انكار ساير متواترات است و آنچه در كتب احاديث و تواريخ از عامّه و خاصّه مذكور است و زيادتهايى كه اصحاب ما رضى اللّه عنهم نقل فرموده‌اند آن است كه چون حضرت صلى اللّه عليه و آله از حجّة الوداع - يعنى از حجّى كه بعد از آن ديگر حج نفرمودند - برگشت و به منزلى كه آنها آن‌را « غدير خم » مىگفتند - نزديك مدينه - رسيد و چون محلّى بود كه از آنجا هركسى به محل خود متفرّق مىشد ، فرود آمد و در ميان روز حضرت صلى اللّه عليه و آله از پالانهاى شتر بلندى ساخت به طريق منبر . بر بالاى آن برآمد تا همهء مردم او را ببينند و او ايشان را ، و خطبه‌اى ادا نمود و بعد از آن فرمود كه : « معاشر المسلمين ! ألست أولى بكم من أنفسكم ؟ » قالوا : بلى . قال : « فمن كنت مولاه فعليّ مولاه . اللهمّ ! وال من والاه و عاد من عاداه ، و انصر من نصره و اخذل من خذله » « 1 » .

--> ( 1 ) . حديث غدير را 110 تن از صحابهء رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و 85 تن از تابعان و 360 تن از علماى -