در بيان اثبات واجب الوجود كه حق‌تعالى است و صفات ثبوتيه و سلبيهء او فصل اوّل : در اثبات واجب الوجود و بيان شناخت خداى تعالى و دانستن به يقين ، و اعتقاد ثابت جازم مطابق واقع كردن به آنكه خداى تعالى موجود است و هست ؛ يعنى : بايد كه نزد مكلّف ، بودن خداى تعالى به نوعى ظاهر باشد كه اصلا احتمال نبودن نداشته باشد مثل بودن خودش و چيزهايى كه شك در وجود آنها ندارد ؛ خواه اين دانش ، او را از دليل حاصل شده باشد و خواه از غيردليل . و دليل بر اين بسيار است و ظاهرترين ادلّه آن است كه معلوم است پيش هر عاقلى كه چيزى موجود است و هست مثل خودش و زمين و آسمان و مانند آنها و اگر خداى تعالى - نعوذ باللّه - موجود نباشد ، لازم مىآيد كه هيچ‌چيز موجود نباشد ، زيرا كه هرچيز كه موجود است و هست ، بيرون نيست از آنكه يا به خودىخود - يعنى بىپيداكننده‌اى - موجود و پيدا نشده بلكه محتاج است به