در بيان معاد و حقيقت ما جاء به النبيّ يعنى هرچيزى كه حضرت به او خبر داده مثل موت و عذاب قبر و صراط و ميزان و نظاير نامه‌هاى اعمال و بهشت و نعمتهاى آن از جميع مستلذّات كه در دنياست از مأكول و مشروب و نكاح و غير آنها بر وجه احسن و اكمل و نعمتهاى ديگر كه در دنيا نبوده و دوزخ و عذاب آن و گرمى آتش و زمهرير و عقاب و غيرآنها . [ معاد ] و بدانكه معاد عبارت است از آنكه خداى تعالى در آخرت و روز قيامت همهء مكلّفان را زنده مىكند ؛ يعنى بدنهاى همه را ، چنان كه بود مىسازد و خلق مىكند بعد از آنكه پوسيده و هلاك و معدوم شده باشد و ارواح را متعلّق مىسازد به بدن چنان كه در دنيا بود . اعتقاد بايد كرد كه اينها همه حق است و دليل بر اينكه حق است و يقين خواهد بود ، اجماع امت است بلكه از ضروريات دين شده بر وجهى كه منكرش مرتد و كافر است مگر آنكه دعواى شبهه كند كه