مىگويند كه شاگرد حضرت امام صادق عليه السّلام بوده و تفاخر شافعى به مدّاحى اهل بيت است چنانچه از اشعار او فهم مىشود . « 1 » پس ، عاقل بعد از تأمّل در مقدّماتى كه گذشت جزم مىكند كه مذهب شيعه بر حق است . و ديگر آنكه هيچ‌كس در مادهء اهل بيت موجب نقصى نگفته و كسى بر آن نيست كه ايشان غلط كرده باشند به خلاف ديگران كه تمام شيعيان مىگويند كه ايشان همه غلط كرده‌اند و همچنين بعضى ايشان مر بعضى را . پس اختيار آنچه در آن هيچ سخنى نباشد بهتر خواهد بود از آنكه در آن سخنى باشد و هرچند حقيقت همچنان معلوم نباشد . پس نماند الّا آنكه كسى نزاع كند در بودن مذهب شيعه ، مذهب اهل بيت ؛ و اين خود قابل نزاع نيست خصوصا نسبت به كسى كه فى الجمله تتبّع كلام مورّخان و اهل علم كرده باشد و ميان مردم نيز اين ظاهر است و احتياج به اين تطويل نبود ، ليكن مكلّف بوديم و ملجأ شديم و باوجود اين چندان نفعى معلوم نيست كه دهد ، زيراكه مردم نه آنچنان در جهل و تقليد افتاده‌اند كه گوش به اين نوع سخنان كنند تا آنكه مىگويند كه : « مذهب شيعه مذهبى است كه شاه اسماعيل پيدا كرده و مردمان سابق از صوفيه و ملايان غلط نمىكنند » ، و حال آنكه اين غلط است و مذهب شيعه را

--> ( 1 ) . دربارهء منابعى كه اشعار شافعى در آنها نقل شده ر ك : پاورقى ص 98 همين كتاب .