بود كه به غير از ايشان نداده بود خصوصا حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را خوارق عادات و معجزات و خصايص ديگر پيغمبران را نبود ؛ چه قرب و منزلت و رتبه‌اى كه آن حضرت را در درگاه الهى بود هيچ يك اولاد آدم از ابو البشر تا خاتم نداشت و هيچ كس از مقربان بارگاه احديت به آن نرسيده . از آن جمله ، در حين ولادت آن حضرت چندين معجزه از او به ظهور آمد كه عقول عقلا از ادراك آن عاجز است يكى از آن جمله آنكه ، در كتاب مستطاب روضة الواعظين - كه مثل آن كمتر كتاب تصنيف شده - مسطور است « 1 » به اسناد از جابر بن عبد اللّه انصارى - عليه رحمة اللّه الملك البارى - كه او فرموده در خدمت حضرت خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله بودم به خاطرم رسيد كه از ميلاد با سعادت امير المؤمنين سؤال نمايم چون پرسيدم پيغمبر خدا فرمود كه آه ! سؤال كردى از بهترين مولودى كه بعد از من تولد يافته بر سنت سنيه و طريقهء مرضيه عيسى بن مريم ، يعنى چنانچه عيسى در حين ولادت به كلام معجز بيان متكلم شده بود از على نيز آن معجزه به ظهور آمد . اى جابر ! بدان كه حضرت ايزد بىچون - جلّ ذكره - مرا و على را از يك نور آفريده پيش از خلق عالم و عالميان به پانصد هزار سال و ما ، در اثناى آن مدت به تسبيح و تقديس و تهليل ملك جليل مشغول بوديم . و چون حضرت عزت - جل جلاله - آدم صفى را آفريد ما را در صلب او به طريق امانت و وديعت قرار داد و من در جانب راست و على در طرف چپ قرار گرفتيم و از صلب او به صلبهاى طاهره و رحمهاى طيبه انتقال مىنموديم تا آنكه من در صلب عبد اللّه و على در صلب ابى طالب در آمديم و حق تعالى مرا در رحم آمنه و على را در رحم فاطمه جاى داد و چون حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله به اين مقام رسيد فرمود كه يا جابر پيش از آنكه على در شكم مادر قرار گيرد ، در يمن مردى بود عابد و زاهد و متقى و راهبى گوشه‌گير و درويشى بىتزوير روى توجه به محراب عبادت

--> ( 1 ) . روضة الواعظين ص 77 .