با آنكه ايشان را نيز سفارش كرده بودند و اهل آن دير در به روى غير بسته بودند شيخ با اصحابش بيرون آمدند امام عليه السّلام را در آن دير فرود آوردند و ضيافتى نيك نموده از اطعمه و اشربه بسيارى پيش آوردند و عذرها خواستند و چون والى شنيد شيخ را گرفت و در بند و زنجير كشيده روانه دمشق نمود كه چرا خلاف امر خليفه نموده‌اى . امام جعفر صادق عليه السّلام آزرده و غمناك شده گفت : اين شيخ را از دوستى ما آيا چه بر سر خواهد آمد ؟ امام محمد باقر عليه السّلام به فرزند دلبند خطاب نموده فرمود كه دلگير مشو كه شيخ در دو منزلى اين راه به رحمت خدا خواهد رفت و از عبد الملك به او رنجى نخواهد رسيد و امامان به مشقت تمام به مدينه رسيدند . و از آيات و معجزات آن حضرت يكى آنكه ثقات روايت كرده‌اند « 1 » از جابر بن يزيد كه از امام محمد باقر عليه السّلام پرسيدم كه مراد از ملكوت آسمان و زمين چيست كه به حضرت ابراهيم خليل اللّه عليه السّلام نمودند كه حق تعالى در قرآن عزيز ذكر آن فرموده كه وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 2 » پس ديدم كه دست مبارك خود به جانب آسمان برداشت و به من گفت كه نظر كن تا چه مىبينى . من نورى ديدم كه از دست آن حضرت به آسمان متصل شده بود چنان كه چشمها خيره مىشد ! پس گفت : ابراهيم ملكوت آسمان و زمين را چنين ديد و دست مرا گرفته به درون خانه برد و جامهء خود را بدل نموده فرمود : چشم بر هم نه و بعد از لحظه‌اى گفت : مىدانى كه در چه مكانى ؟ گفتم : نه ! فرمود : در آن ظلمتى كه ذو القرنين را گذار افتاده بود ! گفتم : رخصت مىدهى كه چشم از هم باز كنم ؟ فرمود كه باز كن كه هيچ نخواهى ديد . چون چشم گشودم در تاريكى بودم كه جاى قدم را نمىديدم . پس اندكى برفت گفت : مىدانى كه در كجائى ؟ گفتم : نه . فرمود : بر سر آن چشمه كه خضر عليه السّلام از آن آب زندگانى خورده بود ، قرار دارى و همچنين از عالمى به

--> ( 1 ) . مناقب ابن شهر آشوب 4 / 194 . ( 2 ) . سوره انعام ، آيه 75 .