مرتبه و منزلت او نيست كه على در آن حال به صفت طفوليت موصوف بوده و اسلام اطفال سبب كمال و شرف ايشان نمىشود . پس رسول خدا بعد از استماع اين كلام در بيان علوّ شأن و سمو مكان امير المؤمنين و اظهار آنكه آن حضرت مثل پيغمبران مرسل در ابتداى حال متصف به كمال عقل و فراست و نهايت علم و كياست بوده و براى رفع توهّم آن قوم ، فرمود كه سوگند مىدهم شما را كه در كتب سابقه و صحف ماضيه نخوانده‌ايد كه چون وقت ولادت ابراهيم رسيد پدرش فرمود تا مادرش را از ترس نمرود بگريزانند و در وقت غروب بر كنار نهرى خراب ابراهيم متولد شد و فى الفور دست بر روى خود كشيد و شهادت لا إله الا اللّه را مكرر گردانيد و چون مادرش از آن امر غريب ترسيده بود به سرعت تمام متوجه مادر شده به او ملحق گشت و در آسمان نگاه مىكرد و آثار صنع الهى را ملاحظه مىنمود . و حق تعالى در سوره انعام خبر داده و مىفرمايد : وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 1 » و ايضا شما را سوگند مىدهم كه نمىدانيد كه چون فرعون ملعون به جهت شدت طغيان و دفع موسى بن عمران ، زنان حامله را شكم مىدريد و اطفال را مىكشت در حينى كه موسى متولد شد فى الفور به قدرت حق تعالى حرف زده مادر را تعليم فرمود كه مرا به صندوقى نهاده بندهاى آن را محكم كن و به دريا انداز تا از جور و ستم فرعون در امان باشى و ترس به خود راه مده ؛ مادر گفت : اى فرزند و نور ديده ! مىترسم كه غرق شوى و از اين دريا به كنار نرسى موسى فرمود كه دغدغه مدار كه پروردگار من مرا به تو خواهد رسانيد و مادر موسى به طريقى كه تعليم يافته بود او را در صندوقى نهاده به دريا افكند بعد از هفت ماه و به روايت اصح بعد از هفتاد روز به مادر رسيد و در آن مدت شير ، از پستان عنايت الهى مىنوشيد . و نمىدانيد كه عيسى بن مريم در وقتى كه متولد شد جزع مادر خود

--> ( 1 ) . سوره انعام ، آيه 75 .