( عج ) مىباشد كاملا صحيح است « 1 » و برخى از علماى بزرگ از جمله ابن طاووس ( وفات 664 ه . ق ) ابن فهد حلى ( وفات 841 ه . ق ) مقدس اردبيلى ( وفات 993 ه . ق ) و سيد مهدى بحر العلوم ( وفات 1212 ه . ق ) چنين توفيقى نصيبشان شده بود . سيد نعمت اللّه جزائرى ( وفات 1112 ه . ق ) در جلد اول انوار نعمانيه بعد از ذكر « ورع » مقدس اردبيلى رحمه اللّه و جايگاه بزرگ ايشان در زهد و تقوا و بعضى از كراماتش مىنويسد : يكى از اساتيد موثق و مورد اطمينان من كه اهل علم و عمل بود برايم حكايت كرد [ چگونگى شرفيابى مقدس به حضور امام زمان ( عج ) را ] كه مقدس اردبيلى شاگردى داشت بنام « مير فيض اللّه تفريشى » كه داراى فضل و ورع بود نقل مىكرد كه من حجره‌اى در مدرسه‌اى كه مشرف به « حرم شريف مولى على عليه السّلام بود داشتم . شبى اتفاق افتاد كه از مطالعه فارغ گشتم در حالى كه از شب بسيار گذشته بود . پس ، از حجره‌ام كه در طبقه فوقانى بود بيرون آمدم [ در آن شب تاريك و ظلمانى ] به اطراف بارگاه حضرت على عليه السّلام مىنگريستم كه ناگهان در آن سياهى شب ديدم مردى به سوى آستانهء شريف مىرود با خود گفتم شايد اين مرد دزد باشد [ كه از تاريكى شب استفاده كرده ] و مىخواهد « قناديل حرم » را سرقت نمايد . از طبقه فوقانى به سرعت پايين آمدم و به سوى آن شخص شتافتم و من او را كاملا تحت نظر داشتم ولى او از حضور من در آنجا بىاطلاع بود . پس آن شخص در برابر درب حرم مطهر ايستاد و ناگهان ديدم قفل آن خود به خود به زمين افتاد و او وارد حرم شد و درب دوم و سوم نيز به همان منوال باز شد و آن شخص به نزديك ضريح مقدس رسيد و با كمال احترام و ادب بر قبر مطهر سلام كرد و از جانب قبر هم جواب سلامش را دادند ! و او شروع به صحبت با « امام على عليه السّلام » نمود و دربارهء يك مسألهء علمى به صحبت پرداخت . و من ناگهان از صدايش او را به خوبى شناختم [ او استادم

--> ( 1 ) - براى توضيح بيشتر در رابطه با اين اصطلاحات سه‌گانه ( مكاشفه ، مشاهده ، رؤيت ) كه بر حسب اشخاص و احوال افراد و مراتب آنهاست ر . ك : « خورشيد مغرب » نوشته : استاد محمد رضا حكيمى ، ص 166 .