يافته است . « 4 » مگر اينكه بگوييم مقدس اردبيلى پاره‌اى از نوشته‌هاى آنها را ديده و تحسين كرده است و بعد از ارتحال اردبيلى ، آنها نيز كتابهايشان را به اتمام رسانده‌اند . 3 - امير علّام ، كه به قول صاحب رياض العلماء « علامه » است و اسم با مسمايى دارد و در اكثر علوم دست داشته به خصوص در فقه و فقاهت . چنان كه مقدس اردبيلى هنگام وفاتش به او ارجاع مىدهد و مىگويد : در شرعيات از سيد علّام استفاده نماييد . « 5 » ايشان يكى از دو نفر شاگرد اردبيلى است كه چگونگى شرفيابى و توفيق ديدار مقدس با امام زمان ( عج ) را گزارش داده است و پرده از مقامات استادش برداشته و او را بهتر به ما شناسانده است . « 6 » 4 - خواجه فضل اللّه استرآبادى كه از برجسته‌ترين شاگردان اردبيلى بوده است . و در هنگام ارتحال ، ميرزا محمد استرآبادى از مقدس اردبيلى ، مىپرسد : بعد از شما از محضر چه كسى استفاده كنيم ؟ ايشان در علوم عقلى به خواجه فضل اللّه ، و در علوم شرعى به سيد امير علام ارجاع مىدهد . خواجه فضل اللّه تعليقاتى بر « احكام القرآن » استادش نگاشته و حاشيه‌اى هم بر الهيات شرح تجريد دارد . « 7 » 5 - ميرزا محمد بن على بن ابراهيم استرآبادى ( وفات 1026 ه . ق ) رجالى مشهور كه در علم رجال سه كتاب تأليف كرده : رجال كبير ، رجال متوسط ، رجال صغير . ايشان همان شاگردى است كه در لحظات آخر عمر استادش مقدس اردبيلى ، از او سؤال مىكند كه بعد از او ، چه كسانى در علوم عقلى و نقلى بر مسند تدريس تكيه زنند ؟ و مقدس همانطور كه مذكور شد امير علام و خواجه فضل اللّه را معرفى مىكند و ظاهرا استرآبادى انتظار

--> ( 4 ) - « رياض العلماء » ج 5 / 132 ؛ « الذّريعة » ، ج 20 / 239 ( 5 ) - « رياض العلماء » ، ج 3 / 321 . ( 6 ) - « اعيان الشيعة » ، ج 3 / 81 . ( 7 ) - « رياض العلماء » ، ج 4 / 362 .