فصل ششم : مطاعن مشترك خلفاى سه‌گانه 318 - 341 طعن اول : خود را خليفه پيامبر ناميدند 318 طعن دوم : تخلّف از جيش اسامه 319 طعن سوم : غصب فدك زهرا عليها السّلام 321 طعن چهارم : قبول نكردن شهادت على عليه السّلام 326 طعن پنجم : فرار از جهاد 332 طعن ششم : عدم شركت در غسل و كفن و دفن پيامبر 333 طعن هفتم : بازگرفتن خمس و انفال از اهل بيت عليهم السّلام 333 طعن هشتم : خوددارى از كشتن مخالف پيامبر 336 طعن نهم : توطئه براى كشتن على عليه السّلام 339 طعن دهم : محروم بودن از حضور در تشييع جنازه زهرا عليها السّلام 339 طعن يازدهم : مخالفت با پيامبر در خصوص « سدّ الابواب » 339 طعن دوازدهم : عبادت بت 340 طعن سيزدهم : خوردن شراب و گوشت خوك 340 طعن چهاردهم : عدم حضور در شعب و حبشه و . . . 340 طعن پانزدهم : ايمان آنها مورد اتفاق امّت نبود 340 طعن شانزدهم : خود را منسوب به پيامبر ساختن 341 طعن هفدهم : تصرّف در اذان و اقامه 341 طعن هيجدهم : بدعت دست به سينه نهادن 341 طعن نوزدهم : اهميت ندادن به مستحبات مؤكّده 341 فصل هفتم : مطاعن ويژه أبو بكر 342 - 362 طعن اول : وسوسه شيطان 342 طعن دوم : اقاله بيعت 342