را تأييد كرده و المهذب البارع آن را همانند قول اوّل مشهور دانسته است . « 1 » در شرح لمعه مىخوانيم : قول سوم اين است كه تيمم با سعهء وقت جايز است چه اميد پيدا شدن آب داشته باشد و چه نداشته باشد و آن قول شيخ صدوق است . « 2 » فيض كاشانى در مفاتيح الشرايع خود ، جايز بودن تيمم در سعهء وقت را صحيح‌ترين قول مىداند و دليل آن را اصل برائت ، عموم افضليّت اوّل وقت ، اطلاق آيه تيمم و نيز روايتى كه دلالت مىكند بر عدم وجوب اعادهء نماز ، در صورتى كه آب بيابد و هنوز وقت نماز باقى باشد ، مىداند . البته ايشان تأخير را براى كسى كه اميد يافتن آب را دارد ، مستحب مىداند و آنگاه مىفرمايد كه كسى كه با تيمم نماز خوانده مطلقا بر او اعاده واجب نيست . « 3 » نظر محقق اردبيلى محقق معتقد به جواز تيمم در اوّل وقت است و مىگويد : آن چيزى كه من از ادله مىفهمم جواز تيمم در اوّل وقت است و موارد ذيل بر آن دلالت دارد : 1 - عموم آيه تيمم : آيه 5 سورهء مائده كه فقرهء شريفهء « . . . فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً » بر جواز آن دلالت دارد . 2 - اطلاق اخبار وارده در باب تيمم بر جواز دلالت دارد . 3 - عموم آيه وقت : آيه 78 سورهء اسرا بر جواز دلالت دارد . 4 - اطلاق اخبار وارده در ابواب مواقيت بر جواز دلالت دارد . 5 - اخبارى كه دلالت بر افضليت اوّل نماز و بعضا تعين اوّل

--> ( 1 ) . جواهر الكلام ج 5 ، ص 159 . ( 2 ) . الروضة البهية فى شرح اللمعة الدمشقية ج 1 ، ص 161 . ( 3 ) . مفاتيح الشرايع ج 1 ، ص 63 .