آيا اشكال شرعى وجود دارد كه مانع از توجه به اين معانى در تقسيم‌بندىهاى ادارى مىشود ؟ منطقه‌اى كه زبان و مذهب واحدى دارد ، داراى ايالت مىشود و منطقهء شيعىنشين داراى ايالت باشد و منطقهء داراى مذهب فقهى يكسان داراى ايالت ديگر ؟ و هر ايالت حكمرانان خود را از همان‌جا انتخاب مىكند و در عين حال تسليم حكومت مركزى ، يعنى خليفه مىشود . » « 1 » اين اعتراف روشنى است از شيخ سعيد حوى ، مبنى بر اينكه تعدد مذاهب از جمله شيعه ، بر اساس اسلاميت مردم و دينشان ، خدشه‌اى وارد نمىكند و شيعيان در « دارالاسلام » بايد از خودشان اميرى داشته باشند ! استاد انور الجندى ، انديشمند مسلمان در كتاب الاسلام وحركة التاريخ مىگويد : « تاريخ اسلام سرشار از اختلافات و انتقادات فكرى وكشمكش سياسى ميان سنى و شيعه بود . بيگانگان متجاوز ، از دوران جنگهاى صليبى تا به امروز ، كوشيده‌اند به اين اختلاف دامن زده و تأثير آن را عميق‌تر سازند تا جهان اسلام يكپارچه نشود . حركت غرب‌گرايى عامل دو دستگى ميان شيعه وسنى و جدايى و دشمنى آنان بود . سنىها وشيعيان همگى متوجه اين توطئه‌ها شده و براى كمتر كردن فاصلهء اختلاف ، كوشيده‌اند . . . آيا اكنون معلوم مىشود كه چه گروهى اين فتنهء حرام را بر مىانگيزد و چه كسى از آن سود مىجويد ؟ استاد جندى سپس به جدا سازى شيعيان از گزافه‌گويان - غلات - دعوت مىنمايد : « حق است كه پژوهشگر در جداسازى ميان شيعيان و غلات بيدار باشد ؛ اينان

--> ( 1 ) « الإسلام » تأليف شيخ سعيد حوى ، ج 2 ، ص 165 .