علماى اصول فقه اعتقاد دارند كه اگر مجتهدان شيعه كاملًا در امرى موافق نباشند ، اتفاق‌نظر ( اجماع ) حاصل نمىشود ؛ هم‌چنان كه اگر مجتهدان اهل تسنن در امرى موافق نباشند ، اتفاق نظر به‌دست نمىآيد . استاد عبدالوهاب خلاف مىگويد : « براى اجماع چهار ركن وجود دارد و شرعاً منعقد نمىشود مگر به تحقق اركان چهارگانه . دومين ركن اين است كه همهء مجتهدان در خصوص واقعه و در زمان وقوع آن ، صرف نظر از كشور ، نژاد يا فرقه‌شان ، بر سر حكم شرعى توافق كنند . اگر در مورد واقعه‌اى تنها مجتهدان حرمين يا تنها مجتهدان عراق يا مجتهدان حجاز يا مجتهدان اهل بيت يا مجتهدان اهل سنت بدون مجتهدان شيعه توافق كنند ، با اين توافق خاص ، شرعاً اجماع منعقد نمىشود ؛ زيرا اجماع منعقد نخواهد شد مگر با اتفاق عمومى ميان همهء مجتهدان جهان اسلام ، در وقت حادثه ، اعتبارى به غير مجتهدان نيست . » « 1 » اگر موافقت شيعه براى حصول اجماع مسلمانان ضرورى باشد ، پس آيا بعد از اين ، يك فرقهء گمراه ! و در آتش ! محسوب خواهد بود ؟ ! استاد احمد ابراهيم بيك كه استاد شيخ شلتوت ، شيخ ابوزهره و شيخ خلاف بوده است ، در كتاب علم اصول الفقه ويليه تاريخ التشريع الاسلامي در بخش ويژهء تاريخ تشريع ، مىنويسد « شيعهء اماميه مسلمان هستند وبه‌خدا و پيامبر و قرآن وبه‌تمام آنچه محمد صلى الله عليه وآله و سلم آورده است ايمان دارند . مذهب آنها بر سرزمين ايران

--> ( 1 ) علم اصول الفقه ، چاپ 14 ، ص 46 .