بيدادگرى بنى عباس ، و زندان فرزندان امير المؤمنين على عليه السلام يكى از نتائجش قيام « حسين » فرزند على بن حسن بن - الحسن المجتبى بود و اين جنبش در مدينه واقع شد و گروهى از بنى هاشم نيز با وى همكارى نمودند ، كه از ايشان است : « ادريس » ، يحيى ، سليمان ، فرزندان عبد اللّه بن حسن . « حسين » در ابتدا پيشرفتش قابل توجه بود و فرماندار مدينه را كه از جانب هادى عباسى نوهء منصور مأموريت داشت بيرون كرد و سپس مردم با او بكتاب خدا و سنت پيامبر بيعت نمودند . پس از آن به تهيهء نيرو پرداخت و براى انجام مراسم حج ، با گروهى از خاندانش عازم مكه شدند . اما در آنجا با سربازان فرماندار عباسى برخورد نمودند و سرانجام در روز هشتم ذى الحجه « حسين » و دسته‌ئى از خاندان و همراهانش شهيد شدند . شمارهء آنها پس از جمع‌آورى سرهاى بريده ، از صد نفر متجاوز بود ، در ميانهء سرها سر سليمان فرزند عبد اللّه بن حسن المثنى نيز وجود داشت . و قتلگاه آنان در سه ميلى مكه در سرزمين فخ بود و شهادت در سال 169 هجرى اتفاق افتاد و در اشعار تائيه دعبل خزاعى ، كه در نوحه‌سرائى انشاء نموده است - بنقل عبد الرحمن الشرقاوى - اشاره‌اى نيز به اين شهداء شده است : افاطم قومى يا ابنة الخير و اندبى * نجوم سماوات بارض فلات قبور بكوفان و اخرى بطيبة * و اخرى « بفخ » نالها صلوات