محمد جواد مغنية ( مترجم : مصطفى زمانى )

88

شيعه و زمامداران خودسر ( فارسى )

اين مطلب به گوش امام ( ع ) رسيد ، و آنحضرت ؛ هميشه احتياط ميكرد و در زير لباس خود زره ميپوشيد و در نماز جماعت هميشه با زره بود يكى از آنان امام ( ع ) را در حال نماز هدف تير قرار داد ، ولى چون آنحضرت احتياط كرده و زره پوشيده بود ، تير اثر نكرد . معاويه دخترهاى خود را با امثال شبث بن ربعى و عمرو بن حريث و حجار ابن ابجر مورد معامله سياسى قرار داد تا با امام ( ع ) گل گلستان رسالت خيانت نمايند و تصميم قتلش را بگيرند . اگر صلح نشده بود قتل امام ( ع ) همانند قتل برادرش امام حسين ( ع ) پيش ميآمد : زيرا عده زيادى از آنان كه خون حسين و فرزندانش را ريختند قبل از صلح در ميان لشكر امام حسن ( ع ) بودند ، و يكى از آنان شمر بن ذى الجوشن ، قاتل امام حسين ( ع ) بود . 4 - امام حسن ( ع ) تصميم دفاع گرفت ، و مردم را آماده جهاد نمود و لشكرى براى حفظ مرزهاى مملكت اسلامى فرستاد حضرت پسر عم خود مغيرة بن نوفل را در كوفه جانشين خود قرار داده و از كوفه براى جنگ با معاويه بيرون رفت ولى وقتى بميدان « نخيله » رفت و ده روز براى جمع‌آورى لشكر ماند عده زيادى كه وعده كمكش داده بودند از او كناره‌گيرى كردند ، و او را مانند پدرش گول زدند ، تنها در ميدان رژهء « نخيله » چهار هزار نفر موجود بود لذا مجددا بكوفه بازگشت و از مردم تقاضاى كمك و كوچ كردن نمود و به آنان گوشزد كرد كه مرا همانند كسانى كه قبل از من بودند گول زديد ! امام حسن ( ع ) عبيد اللّه بن عباس را با 12 هزار مرد جنگى براى دفاع از حدود عراق و مبارزه با معاويه فرستاد ولى معاويه عبيد اللّه فرمانده لشكر امام ( ع ) را بيك مليون درهم خريد . عبيد اللّه پول را گرفته و پيش معاويه رفت و اين فتح بزرگ معاويه سبب شد كه لشكر امام حسن ( ع ) صرف‌نظر از بىغيرتى ذاتى بنافرمانى و تمرد امام ( ع ) دست زده و يكى پس از ديگرى راه شام را پيش گيرند ! 5 - معاويه نامه‌هاى اصحاب امام حسن ( ع ) را كه بمعاويه براى كشتن و تسليم كردن امام ( ع ) نوشته بودند بوسيله مغيرة بن شعبه و عبد اللّه بن عامر و عبد الرحمن بن الحكم پيش آنحضرت فرستاد . حضرت از نويسندگان آن جستجو كرد و يقين نمود كه نامه‌ها جعلى نيست . ناگفته پيداست ، كه معاويه ميخواست لشكر امام را متزلزل ساخته و همهء آنان را متفرق گرداند .