مستشرق آلمانى « يوليوس ، فلهوزن » در كتاب « تاريخ الدولة العربية » صفحه 129 طبع 1958 مينويسد : « مطالبهء خون عثمان اساسى بود كه معاويه هدف خود را بر آن پايه گذاشت ؛ تا خلافت را تصرف كند ولى آيا بچه سبب خونخواهى عثمان سبب پيشروى معاويه شد و طلب خون او را ميكرد بحث جداگانه‌ايست » « آنچه مسلم است اين است كه معاويه براى رسيدن بهدف خود با عمر و عاصى كه شديدترين دشمنيها را با عثمان داشت متحد شد و تقوى و پرهيزكارى ؛ و نيكى بعثمان ( يا بازماندگان ) او سبب قيام معاويه نبود . » على از عثمان دفاع ميكرد ، ولى طلحه و زبير و عايشه و معاويه و ابن عاص مردم را تحريك بقتل عثمان مينمودند و هنگامى كه عثمان كشته شد ، عليه امام ( ع ) انقلاب نموده و خون عثمان را مطالبه ميكردند . طلحه و زبير كشته شدند و شتر عايشه پى گرديد ، و عايشه شكست خورده بمدينه برگشت و معاويه و عمرو بن عاص پس از بالا بردن قرآن‌ها بر سر نيزه بسلامت ماندند ، ولى اگر قرآن‌ها را بالاى نيزه نكرده بودند بعقوبت اصحاب جنگ جمل گرفتار مىگرديدند . معاويه از صفين بازگشت و تصميم خدعه و نيرنگ و ظلم و شكنجه و غارت عليه على ( ع ) و پيروان او را گرفت . شبيخونهاى كشتار و چپاول همهء شهرهاى اسلامى غير از شام تحت تصرف حكومت على ( ع ) بود عراق حجاز ، يمن ، مصر ، ايران و سائر شهرها كه مربوط بمركز حكومت اسلامى بود متوجه على ( ع ) بودند . معاويه عده‌اى خونخوار و سارقين مسلح و اخلالگران را مانند نعمان بن بشير ، يزيد بن شجره ، عبد الرحمن بن قياث ، زهير بن مكحول ، مسلم بن عقبه ، سفيان بن عوف ، بسر بن ارطاة ، ضحاك بن قيس و امثال آنان را اطراف خود جمع نموده و آنان را با لشكر و اسلحه و مال مجهز نمود و دستور داد : نسبت بشهرهائى كه تابع على ( ع ) هستند هرچه ميتوانيد انجام دهيد . باموال مردم تجاوز نموده و فساد را توسعه دهيد و بناها را خراب كرده و هر مصيبتى كه ميخواهيد بسر مردم وارد آوريد ! ( اكنون لازم است با چند نمونه اعمال مأمورين معاويه آشنا شويد )