آن جايى كه ملائكه و روح فرود مىآيند ، يا در كاخ‌هاى پادشاهان و زرمندان كه لانه زنا و ميخوارگى و فساد است ؟ فاطمه ( س ) نزد على ( ع ) زيست در حالى كه وى جز قلب و شمشيرش به همراه علم و ايمانش ، هيچ نداشت . على ( ع ) در منزلى متواضع مىزيست كه فاطمه ( س ) در آن ، چندان آسياب بدست گرفت كه كف دستانش آماس كرد و آن‌قدر با كوزه آب حمل كرد كه سينه‌اش سياهى گرفت و به قدرى جارو به خانه زد تا غبار بر جامه‌اش نشست . ( در حالى كه ) آسيه بنت مزاحم نزد فرعون مالك اهرام و نيل مىزيست و ميان خدم و حشم خود به امر و نهى مىپرداخت . اما كدام يك از اينان ، زندگى سعادتمندانه‌تر ، قلبى آرام‌تر و خاطرى آسوده‌تر در اين دنيا داشتند ؟ و اگر امروز آن آسياب و كوزه و جارو يافت مىشدند ، مردم شرق و غرب از مسلمان و غيرمسلمان بر آن حج مىآوردند و هرتكه آن معادل هزار و يك نيل و هزار و يك اهرام بود . نيك از اين‌رو بود كه پيامبر ( ص ) فرمود : « ليست الدنيا من محمد و لا آل محمد و لو كانت الدنيا تعدل عند اللّه جناح بعوضة ما سقى منها كافرا شربة ماء » . يعنى دنيا از ( آن ) محمد ( ص ) و آل محمد ( ع ) نيست و اگر دنيا نزد خداوند با پر مگسى برابر بود ، كافرى را جرعه‌اى آب نمىداد . « 1 » محمد ( ص ) و آل محمد ( ع ) دنيا را به چه‌كار خواهند ؟ در حالى آفرينش آنان براى خير و رحمت و كرامت جاودانى مردم و براى هدايت بشر به سوى خدا و دين حق ، بوده است و براى سپيدرويى و شفاعت فرداى دوستدارانشان كه آنان نيز متقابلا آنان را دوست مىدارند .

--> ( 1 ) - امالى شيخ طوسى : 305 .