روزى مجنون به ليلاى خود گفته بود كه : « كل مكان انت فيه مكانى » هرجا باشى ، آن ، سراى من است . در اين كانون و اين سراى متواضع كه بيشتر اثاثش از سفال بود ، پيامبر ( ص ) شادمان مىشد و غبطه مىخورد و آرامش و خوشبختى و آسايش را مىيافت و مهر و عاطفه پدرى از قلب پاكش به سوى پاره تنش زهرا ( س ) و دو ريحانه وى حسن و حسين ( ع ) و برادر و داماد و وارث دانش و حكمت و شريك صفاتش جز در پيامبرى سرازير مىشد . پيامبر ( ص ) در اين منزل كه خاندان وى را در خود جاى مىداد و حسن و حسين در آن پرورش مىيافتند ، آرام مىگرفت و چشمش به ديدار اهل و فرزندان روشن مىگشت و خستگى و درد و رنج ناشى از دعوت خود را از تن مىزدود . در اين كانون گرم بود كه مهتر آن ، محمد ( ص ) همراه خانواده مىنشست : على ( ع ) در سمت راست و فاطمه در سمت چپ ( س ) او نشيمن اختيار كرده و حسن و حسين ( ع ) در آغوش وى آرام مىيافتند و حضرتش بارى حسن را مىبوسيد و بارى حسين را و آنان را دعا مىنمود و برايشان طلب بركت مىكرد و از خدا مىخواست كه « لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . » « 1 » ناپاكى از آنان دور نمايد و آنان را پاك و مطهر گرداند . از اين خانه بود كه پيامبر ( ص ) سفر خود را آغاز مىكرد و هنگام بازگشت نخست نيز از آن‌جا آغاز مىنمود . هم در آن مكان بود كه روح الامين ، وحى بر دل پيامبر ( ص ) فرود مىآورد و فرشتگان به خدمت دو سرور جوانان اهل بهشت در مىآمدند . از اين خانه ساده بود كه نور هدايت و اسلام بر بشر تابيدن گرفت و تا كرانه همه نسل‌ها پيش رفت در حالى كه در كاخ‌هاى بلند و

--> ( 1 ) - احزاب : 33