على ( ع ) گردن نهاد ، شهادتين را پذيرفته و هركس جانب او را نگاه داشت ، جانب دين و اسلام را نگاه داشته است و آن شخص كه با وى دشمنى ورزيد و جنگيد با خدا و پيامبر ( ص ) دشمنى نموده است . زيرا اين دو قضيه چه مستقيم و غير مستقيم و چه در نفى و اثبات ، پيوسته و برابر يكديگرند . آل النبى هم النبى و إنما * بالوحى فرق بينهم فتفرقوا ابت الامامه أن تليق بغيرهم * أن الرساله بالامامه اليق « 1 » « اهل بيت همان پيامبر ( ص ) هستند ، همانا وحى ميان آن‌ها جدايى افكنده ، پس جدا شدند . امامت از آن‌كه شايسته ديگران باشد ، سر باز زد ، همانا رسالت با امامت شايسته‌تر است » . غير آنان ( اهل بيت ) خدا را تنها با زبان مىپرستند يكى از بزرگان عرب « 2 » به پيامبر ( ص ) گفت : در صورت مسلمانى چه بهره‌اى دارم ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : بهره چون مسلمانان برى و بر توست آن‌چه بر آنان مىرود . گفت : بعد از خود مرا جانشين مىنمايى ؟ فرمود : اين امر در اختيار من نيست و مربوط به خداست كه هرجا بخواهد آن را قرار مىدهد .

--> ( 1 ) - ابيات به عبد المحسن صورى متوفاى 419 هجرى منسوب است . مناقب آل ابى طالب : 1 / 218 ( 2 ) - عامر بن طفيل