--> 10 / 159 ، الجامع الصغير : 2 / 100 ح 5042 ، المعجم الاوسط : 6 / 69 و : 11 / 209 ، فيض القدير شرح الجامع الصغير : 4 / 274 ح 5044 ، كشف الحنفاء : 1 / 442 ح 1438 ، تهذيب الكمال : 16 / 104 و : 21 / 156 ، الكامل فى التاريخ : 1 / 291 و : 3 / 309 ، علل الدارقطنى : 1 / 281 ، كتاب السنه ابن عاصم : 447 ح 946 ، تاويل مختلف الحديث : 77 ، منتخب مسند عبد بن حميد : 201 ح 507 ، تحفه احوذى : 6 / 303 ، قرب الاسناد : 61 ، الرواشح السماويه : 202 ، صحيفه امام رضا : 296 . و نيز فرمودند : « دو گروه از شفاعتم بىبهره‌اند : سلطان بىرحم ستم پيشه و غلو كننده در دين و خارج شده از آن بىآن‌كه توبه كند يا از كار خود دست بردارد . » نگا : مجمع الزوائد : 5 / 235 ، الدر المنثور : 1 / 352 ، الكافى : 2 / 372 ، من لا يحضره الفقيه : 3 / 408 ، الوسائل : 14 / 426 ، بحار الانوار : 25 / 265 ، قرب الاسناد : 64 . مردى نزد رسول خدا ( ص ) آمد و گفت : « سلام بر تو اى خداى من ! پس رسول خدا فرمود : تو را چه شده است ؟ خدا تو را لعنت كند ، خداى من و تو اللّه است . به خدا تو آنى هستى كه دانسته ام در ميدان جنگ بيمناك و در صلح لئيم و پستى » نگا : مآخذ قبلى . در جايى هم رسول اللّه ( ص ) على ( ع ) را مخاطب قرار داده و فرمود : « اى على تو در امت من همانند عيسى بن مريم هستى كه قومش پس از وى سه گروه شدند : گروهى ايمان آورندگان به اويند و آنان حواريانند و گروهى به دشمنى با وى برخاستند و آنان يهوديانند و گروهى در وى غلو كردند و از دايره ايمان خارج گشتند . امت من نيز درمورد تو بر سه گروه خواهند شد : پس گروهى شيعيان تو باشند و آنان مومنانند و گروهى دشمنان تو كه شكاكان‌اند و گروهى در تو غلو مىورزند و آنان منكرانند . ( اى على ) تو به همراهى شيعيانت و دوستدار - دوستداران - شيعيانت در بهشت خواهى بود و دشمن تو و غلو ورزان در آتش » . نگا : مآخذ سابق ، الخصال : 1 / 23 ، كنز العمال : 2 / 500 ، خصائص امير المومنين نسائى : 106 ، تاويل الآيات : 2 / 586 ، العمده : 210 ، تفسير فرات كوفى : 405 ، مناقب امير المومنين محمد بن سليمان كوفى : 2 / 478