از جمله اهدافى كه در نوشتن اين كتاب دنبال مىكنيم اين است كه ثابت كنيم كه ميان سنى و شيعه نه يك رابطه ، بلكه رشته‌اى از روابط متين وجود دارد و هيچكس درپى گسستن اين روابط برنيامده مگر آن‌كه بخواهد اسلام و مسلمين را قربانى غرض ورزىها و هواهاى نفس خود كند . و هيچ چيز براى اثبات اين موضوع آشكارتر از اين نيست كه آيات و رواياتى كه شيعيان براى تقديس خاندان پيامبر ( ص ) به آن‌ها استناد مىنمايند ، همان آيات و رواياتى است كه اهل‌سنت نيز در اين‌باره به آنان استدلال مىكنند تا آن‌جا كه اين تصور پديد مىآيد كه هركدام اين‌ها را از ديگرى نقل كرده‌اند يا آن‌كه از يك آبشخور سيراب گشته‌اند . اين عين حقيقت است و درنتيجه اين كتاب نمونه‌هايى از « فضيلت‌هاى على ( ع ) » را بيان كرده و درپى محدودكردن آن‌ها به موارد معدود يا برشمردن تمامى آن‌ها نيست . و چگونه چنين چيزى ممكن است در حالى كه پيامبر اكرم ( ص ) فرموده است : « ان اللّه جعل لاخى على فضائل لا تحصى كثرة ، فمن ذكر فضيلة من فضائله مقرا بها غفر اللّه له ما تقدم من ذنبه و ما تاخر ، و من كتب فضيلة من فضائله لم تزل الملائكة تستغفر له ما بقى لتلك الكتابة رسم و من استمع الى فضيلة من فضائله غفر اللّه له الذنوب التى اكتسبها بالنظر » « 1 » . « همانا خداوند براى برادرم على فضيلت‌هايى قرار داده كه از زيادت به شمار نيايند . پس هرگاه كسى فضيلتى از اين فضيلت‌ها را ياد نمود در حالى كه

--> ( 1 ) - اخطب خوارزم آن را ذكر كرده : 22 و « المظفر » بر صحت آن با استناد به كتب اهل سنت تاكيد نموده است . نگا ، دلائل الصدق : 2 / 320 و پس از آن ، آمالى شيخ صدوق : 201 ، كفايه الطالب : 252 ، فرائد السمطين : 1 / 19 ، مناقب اهل البيت ، حيدر الشيروانى : 8 .