آيا ممكن است كه شريف رضى تمامى اين مناسبت‌ها و شرايط را پيگيرى كرده و براى هركدام خطبه‌اى در خور آن وضع كرده باشد ؟ ! ! چگونه توانسته است روح امام را در خود جارى كند ؟ روحى كه محال است انسانى همپاى آن شود يا به تقليد آن بپردازد ؛ زيرا در ذات خود روح پيامبر ( ص ) است . چگونه توانسته است با ذات علوى در احساس و دريافت ، همراه شده و شخصيت و عظمتش را از دور و نزديك رسم نمايد ؟ چگونه توانسته است دروازه شهر دانش رسول اكرم ( ص ) و نبأ عظيمى كه نسل‌هاى متوالى را به خود مشغول نموده است ، از خود جعل كند و بسازد ؟ هرواژه‌اى از واژگان نهج البلاغه به روشنى روح و دانش و بزرگى امام ( ع ) را در دينداريش و همگى صفات جلال و كمال را به تصوير مىكشد . اگر نهج البلاغه نام امام را بر خود نداشت و از قضا ، انسان آشنا به سيره و شخصيت امام آن را مىخواند ، قطعا در انتساب آن به امام از آغاز تا پايان ، ترديد نمىكرد . « 1 » از جمله چيزهايى كه مدعيان آن را دستاويز خود قرار دادند اين است كه در همگى يا بخشى از نهج البلاغه دست برده شده يا سخن ديگران به امام نسبت

--> نصايح و مواعظ همه موجود است بدان‌گونه كه هيچ طالب دانشى چيزى نخواهد مگر آنكه برترينش را در آن بيابد و هيچ انديشه‌اى ذهن صاحب فكرى را مشغول نكند جز آنكه كامل‌ترينش را در آن مشاهده كند . ( 1 ) - استاد هنداوى در كتاب خود با نام « مع الامام على » : 200 مىنويسد : شايد نتوانيم كتابى مانند نهج البلاغه بيابيم كه به بخش‌هاى مختلف شهره باشد و با يك رشته از شخصيت واحد و روش يكنواخت به هم پيوسته باشد . ازاين‌روى معتقديم و تكرار مىكنيم كه نهج البلاغه نمىتواند جز از شخصى واحد باشد كه دم خود را در آن دميده باشد .