پيمان شكنى حب مقام مسلمانان هرچند اختلاف داشته باشند يا هرچند به فرقه‌ها و مذاهب گوناگون درآيند ، در دو چيز هم سخن هستند : پيروى از قرآن و دنباله‌روى از سنت اثبات شده پيامبر ( ص ) . اين دو برنده‌ترين حجت بر هردليل ديگرند . هيچ عالم و دانشمندى در هرمرتبه والايى از انديشه خود دليل گرفته نمىشود ، بلكه از وى بر گفتارش دليل خواسته مىشود و به گفتار او به‌عنوان ادعايى كه نيازمند دليل آشكار يا بينه است ، نگريسته مىشود . اما قرآن و سنت رسول خدا هركدام فى نفسه دليل قاطع و حجت بالغ هستند . امروزه علمايى از اهل سنت و شيعه تلاش مىكنند كه اختلاف ميان مسلمانان را به تفسير لفظ يا درستى سند محدود كنند . اختلافاتى از اين دست كه ميان شافعيان و حنفيان و مالكيان و حنبليان و ميان خود علماى شيعه هم موجود است و بنابراين اختلاف تبديل به امرى عرضى مىشود نه گوهرى و در فروع انگاشته مىشود نه در اصول . اين امر در صورتى درست بود كه تمامى اختلافات مانند اختلاف ناشى از تفسير اين آيه باشد : « فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ » ( مائده : 6 ) « - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد هنگامى كه به